Ucieczka z Planety Małp
Krótki opis
Trzecia część serii o Planecie Małp opowiada o dwóch szympansach, Corneliu i doktor Zirze, którzy przenieśli się w czasie z przyszłości, w której małpy rządzą światem, a ludzie są niemymi istotami. Ich statek kosmiczny ląduje na współczesnej Ziemi, gdzie mówiąca i rozumująca para zostaje wzięta pod opiekę w celu przeprowadzenia badań. Zainteresowanie opinii publicznej oraz naukowa ciekawość szybko zmieniają się w strach. Małpy wpadają w pułapkę, gdy urzędnicy zastanawiają się, co wiedza przybyszy o nadchodzącej przyszłości oznacza dla losów ludzkości. W rolach Corneliusa i Ziry wystąpili Roddy McDowall i Kim Hunter, a wśród 53 aktorów wymienionych w napisach znaleźli się także Bradford Dillman, Natalie Trundy, Eric Braeden i William Windom.
Reżyserem filmu, który miał swoją premierę w maju 1971 roku, był Don Taylor. Była to druga produkcja w jego karierii, zrealizowana pomiędzy filmami Pięciu Uzbrojonych Mężczyzn a Tom Sawyer. Scenariusz napisał Paul Dehn, a producentem był Arthur P. Jacobs, współpracujący z wytwórniami 20th Century Fox oraz APJAC Productions. Przy budżecie wynoszącym około 3 milionów USD, film zarobił na całym świecie mniej więcej 12 milionów USD, co sugerowało, że kontynuacja uznanej serii może być rentowna nawet bez ogromnych nakładów finansowych.
W serwisie IMDb film uzyskał ocenę 6,3/10 na podstawie około 44 000 głosów, natomiast w TMDB 6,4/10 z około 1 274 głosów. Ocena krytyków wynosząca 5,8/10 na podstawie 28 recenzji plasuje go nieco niżej niż w rankingach widzów, choć pozostaje w podobnym przedziale, co oznacza mieszane, ale niejednoznacznie negatywne przyjęcie. Trwająca 98 minut produkcja z gatunku akcji i sci-fi stanowi kontynuację serii, a nie samodzielną opowieść.
Co pozostało za kulisami
- Według aktorki Kim Hunter, która grała Zirę, nakładanie charakteryzacji w oryginalnym filmie Franklina J. Schaffnera z 1967 roku zajmowało cztery i pół godziny. Pod koniec prac nad trzecim filmem z serii charakteryzatorzy nabrali już takiej wprawy, że robili to o godzinę szybciej. Aktorka wspominała, że w upały skóra pod lateksem mocno się nagrzewała, natomiast podczas mrozów szybko stygła. Film kręcono zimą, przez co pod gumowe maski trzeba było wkładać izolację termiczną.
- Wyniki finansowe filmu Teda Posta „Pod planetą małp” (1970) okazały się więcej niż satysfakcjonujące i cztery miesiące po premierze producent Arthur P. Jacobs wysłał do scenarzysty Paula Denne telegrama z informacją o konieczności stworzenia sequela.
- Pierwsza kwestia Ziry w obecności ludzi („Nienawidzę bananów”) odzwierciedla stosunek samej Kim Hunter do tego owocu. Wszystko zaczęło się na planie pierwszego filmu z franczyzy, kiedy aktorzy grający małpy musieli pozostawać w maskach i charakteryzacjach nawet podczas przerw w zdjęciach, z czego otwarcie śmiali się pozostali członkowie ekipy, żartobliwie oferując aktorom grającym małpy banany.
- Sal Mineo zgodził się na rolę w tym filmie w nadziei na odrodzenie swojej kariery filmowej (tak jak udało się Rodowi McDowellowi dzięki występom w pierwszym filmie franczyzy). Z powodu szeregu okoliczności scenariusz został jednak przepisany, a postać Mineo została zabita wcześniej, niż pierwotnie planowano. Stał się to ostatni film Mineo, który trafił do kin, a 12 lutego 1976 roku aktor zmarł w wieku 37 lat.
Podobne filmy
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
