Belonging Syndrome

„Belonging Syndrome” to krótki film dokumentalny, który towarzyszy Duang, dziewczynie w drugim pokoleniu włosko-tajskim, podczas jej pobytu w klasztorze. Poprzez osobisty dziennik bohaterki film bada zawieszoną fazę życia: tę, w której tożsamość nie jest jeszcze zdefiniowana, a przynależność staje się otwartym pytaniem. Klasztor staje się fizycznym i symbolicznym miejscem, w którym Duang obserwuje samą siebie. Zanurzona w codzienności wyznaczonej przez rytuały, ciszę i powtarzalne gesty, protagonistka przechodzi doświadczenie głębokiego wsłuchania, w którym czas zwalnia, a percepcja się wyostrza. „Belonging Syndrome” opowiada o hybrydowych tożsamościach, dziedzictwach kulturowych, które współistnieją, nie zlewając się całkowicie, oraz o trudnościach i możliwościach zamieszkiwania w wielu światach jednocześnie, bez konieczności wyboru tylko jednego z nich. To intymna i kontemplacyjna opowieść o poszukiwaniu równowagi w kruchej i otwartej fazie istnienia.