Exergo

Młoda kobieta, która właśnie zaczęła pracę w muzeum sztuki, pisze e-mail do przyjaciółki, z którą mieszkała do niedawna. Druga kobieta, również młoda, pracuje jako artystka i właśnie przeprowadziła się do nowego miasta. Narrator czyta tego e-maila, ale nie wiemy, do której z kobiet należy głos – czy do nadczyni, czy do odbiorczyni wiadomości. Nie znamy również szczegółów ich relacji; wiemy jednak, że poza zainteresowaniem sztuką, łączy je troska o trudności w prowadzeniu życia osobistego i zawodowego w obecnych czasach. Skupiając się na pobocznych lub ukrytych detalach niektórych obrazów w Muzeum Sztuk Pięknych w Bilbao, narrator opowiada kilka historii związanych z warunkami społecznymi, ekonomicznymi i psychologicznymi artystów, zarówno z przeszłości, jak i z teraźniejszości.