Marty

Name: Marty
Genre: Dramat, Romans
Released: 1955-04-11
Duration: 1 h 30 min
Rating: 7.2
Cast: Ernest Borgnin, Betsy Blair, Esther Minciotti, Augusta Ciolli, Joe Mantell

Marty (1955)

Chronometraż: 1:30 (90 min)

—
brak ocen

7.5/10
462

Oceń film:

Wszystko o filmie

Wideo 13

Zdjęcie 25

Aktorzy i postacie

Wideo do filmu Marty — Marty (1955) Original Trailer [FHD]

3:00

Zdjęcie 25

Data premiery

1955-04-11

Kraj

Stany Zjednoczone

Produkcja

United Artists, Hecht-Lancaster Productions

Genre

Dramat, Romans

Budżet

$343 000

Opłaty

$3 000 000

Witryna internetowa

Reżyser

Delbert Mann

Aktorzy

Ernest Borgnin, Betsy Blair, Esther Minciotti, Augusta Ciolli, Joe Mantell, Karen Steele, Jerry Paris, James Bell, John Beradino, Charles Cane
Wszyscy aktorzy i role (10)

Scenariusz

Producent

Burt Lancaster, Harold Hecht

Operator

Joseph LaShelle

Kompozytor

Roy Webb

Artysta

Casting

Instalacja

Cały zespół (20)

Krótki opis

Marty, rzeźnik mieszkający w Bronksie z matką, ma 34 lata i jest kawalerem. Dobroduszny, lecz niezręcznie w kontaktach społecznych, stale jest naciskany przez rodzinę i przyjaciół, żeby się ożenić, ale niechętnie pogodził się z życiem singla. Marty poznaje Clarę, nauczycielkę, która nie jest atrakcyjna fizycznie, dostrzega ich emocjonalną więź i obiecuje się odezwać, jednak rodzina i przyjaciele próbują go przekonać, żeby tego nie robił.

Co pozostało za kulisami

Aktorce Betsy Blair, która grała Clarę (prawdziwe imię – Elizabeth Winifred Boger, 1923-2009), z trudem dano pozwolenie na kręcenie w filmie, ponieważ znajdowała się na czarnej liście Hollywood. Jednak jej ówczesny mąż Gene Kelly (1912-1996) dosłownie zmusił firmy Hecht-Lancaster Productions i United Artists do obsadzenia Blair w roli, grożąc, że w przeciwnym razie nie weźmie udziału ani jako reżyser, ani jako aktor w żadnym projekcie tych firm.
Reżyser Delbert Mann (1920-2007) nie miał pojęcia, kogo obsadzić w roli głównego bohatera i zapytał o radę swojego przyjaciela, również reżysera Roberta Aldricha (1918-1983), który natychmiast zaproponował Ernesta Borgnine’a (1917-2012). Mann początkowo odniósł się sceptycznie do tej propozycji, ale Aldrichowi udało się go przekonać.
Jedyny przypadek w historii kinematografii, kiedy producenci filmu wydali na promocję filmu (400 000 dolarów) więcej niż na jego produkcję (343 000 dolarów).
Historycy kinematografii twierdzą, że premierą tego filmu na ekranach udowodniono sukces na amerykańskim rynku filmowym niskobudżetowego kina niezależnego i przyczyniło się to do promocji tego rodzaju kina w Stanach Zjednoczonych. W kierownictwie amerykańskich studiów od dawna wiedziono, że takie kino odnosi sukces w Europie, ale wątpiono, że osiągnie taki sam sukces na amerykańskim rynku. Sukces kasowy filmu „Marty” i jego uznanie przez krytyków pokazały, że niskobudżetowe kino z mało znaną obsadą produkcji amerykańskiej może konkurować z europejskim kinem artystycznym również na poziomie artystycznym. Film ten umocnił reputację United Artists jako schronienia dla zuchwałych niezależnych producentów, a konkurujące z United Artists firmy MGM i 20th Century Fox również zajęły się wydawaniem tego rodzaju filmów.
Rod Steiger (1925-2002), który grał Marty’ego w przedstawieniach telewizyjnych, opowiadał, że zrezygnował z roli w filmie, ponieważ był związany wieloletnią umową z firmą Hecht-Lancaster Productions. Z drugiej strony, producenci Harold Hecht (1907-1985) i Burt Lancaster (1913-1994) nie chcieli zatrudniać Steigera, twierdząc, że widzowie raczej nie zapłacą, aby zobaczyć aktora, którego już widzieli w domu w telewizji za darmo.
Scenarzysta Paddy Chayefsky (1923-1981) postanowił napisać scenariusz, kiedy na wejściu do sali tanecznej w hotelu Abbey w Nowym Jorku natknął się na ogłoszenie: „Dziewczyny, które są zapraszane przez mężczyzn, pamiętajcie, że mężczyznom też bywa boleśnie”.