Spokojnie, tatuśku
Krótki opis
„Spokojnie, tatuśku” opowiada historię Gila Buckmana, który za wszelką cenę chce wychować troje swoich dzieci inaczej niż on sam został wychowany. Jednocześnie Gil stara się pogodzić wymagającą karierę z rolą oddanego męża Karen. Wokół niego członkowie najbliższej rodziny zmagają się z własnymi problemami: rozwiedziona siostra radzi sobie z dwójką nastolatków, kolejna siostra jest mężatką z nadpobudliwym intelektualistą, który już teraz przygotowuje ich małe dziecko do wielkich osiągnięć, a młodszy brat pojawia się tylko wtedy, gdy potrzebuje pieniędzy. Problemy własnego syna sprawiają, że Gil czuje się bezradny. Film waha się między komizmem a bólem, gdy rodzina Buckmanów odkrywa, że dzieci rzadko stają się takie, jakimi planowaliśmy je widzieć.
Ron Howard wyreżyserował ten obraz jako szósty z trzydziestu dwóch swoich filmów, realizując go pomiędzy „Willow” a „Ognistym Podmuchem”. Scenariusz napisali Lowell Ganz i Babaloo Mandel, a producentem był Brian Grazer. W rolę Gila wcielił się Steve Martin, a w gronie czterdziestu aktorów wymienionych w napisach znaleźli się m.in. Mary Steenburgen, Dianne Wiest, Jason Robards, Rick Moranis i Tom Hulce.
Film, który wszedł do kin w lipcu 1989 roku, kosztował około 20 milionów dolarów i przyniósł około 126 milionów dolarów zysku na całym świecie, co stanowi mocny wynik jak na komedię dramatyczną tego typu. W serwisie IMDb uzyskał ocenę 7,1/10 na podstawie około 59 000 głosów, natomiast w TMDB 6,7/10 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Ocena krytyków na poziomie 7,6/10 z sześćdziesięciu recenzji sytuuje film nieco powyżej not ocen widowni.
Co pozostało za kulisami
- Podstawą filmu były wspomnienia reżysera Rona Howarda, producenta Briana Graizera oraz scenarzystów LaWella Ganza i Babalu Mandeli o ich własnych doświadczeniach rodzicielskich.
- Ostatni występ Helen Shaw na ekranie. Aktorka zmarła w 1997 roku w wieku 100 lat.
- Według reżysera Rona Howarda, epizod z odkryciem kompromitujących zdjęć odnosi się do wydarzenia, które rzeczywiście przydarzyło się producentowi Brianowi Graizerowi.
- Podczas kręcenia aktorzy zaangażowali się w grę w „mordercę” (gra, w której osoba prowadząca, czyli morderca, musi znaleźć sposób na „zabicie” pozostałych graczy). Jest to widoczne w scenie przy stole, gdzie wszyscy spoglądają na siebie, czyli grają.
- Joaquin Phoenix (w napisach widnieje jako Leaf Phoenix) krótko przed kręceniem był bezdomny. Jego rodzice w latach 70. przez pewien czas byli zwolennikami kultu „Dzieci Boga”, i wtedy zmienili nazwisko z „Bottom” na „Phoenix”.
- W oryginalnym scenariuszu było napisane, że Karen paliła co wieczór jointa. Aktorka grająca tę rolę, Mary Steenburgen, stwierdziła, że to sprzeczne z naturą jej bohaterki, która jest wystarczająco silna, by stawiać czoła trudnościom i problemom swojej rodziny. Twórcy filmu uznali, że to rozsądne i przepisali scenariusz. W filmie pozostały jedynie pewne sugestie, że w przeszłości paliła marihuanę.
- Jeden z grających w baseball w scenie otwierającej w parku wyraźnie kuleje, ponieważ naciągnął więzadła podczas kręcenia jednego z pierwszych ujęć. Do filmu trafiły sceny wybrane po około dwudziestu próbach, wszystko przez to, że zawodnik odbijający piłkę nie mógł trafić w nią tam, gdzie trzeba (był to zawodnik z drużyny uniwersyteckiej, a nie profesjonalista).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
