Iluzjonista

Nic nie jest tym, czym się wydaje...
The Illusionist (2006)
7.8/10
865 900
—
brak ocen
7.3/10
5546
7.5/10
403000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$16 500 000
Opłaty
$87 892 388
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Zdjęcie Bob Yari
Bob Yari
Aktorzy
Zdjęcie Edward Norton
Edward Norton
Eisenheim
Zdjęcie Paweł Dżamati
Paweł Dżamati
Inspector Uhl
Zdjęcie Rufus Sewel
Rufus Sewel
Crown Prince Leopold
Zdjęcie Edi Marsan
Edi Marsan
Josef Fischer
Zdjęcie Aaron Taylor-Johnson
Aaron Taylor-Johnson
Young Eisenheim
Zdjęcie Jake Wood
Jake Wood
Jurka
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

W Wiedniu na początku XX wieku iluzjonista znany jako Eisenheim przyciąga tłumy spektaklami, które wielu widzów bierze za prawdziwą magię. Wśród publiczności znajduje się następca tronu, książę Leopold, który przychodzi na występ ze swoją narzeczoną, Sophie. Eisenheim i Sophie łączy wspólna przeszłość, a ich odnowiona relacja stawia go w konflikcie z księciem, którego pozycja i duma nie pozwalają na istnienie rywala. Inspektor Uhl, lojalny wobec korony policjant, zostaje wciągnięty w ten spór i otrzymuje zadanie zbadania, w jaki sposób Eisenheim dokonuje swoich sztuczek oraz nadzorowania jego ruchów.

Film to dramat z elementami fantasy, romansu i thrillera, napisany i wyreżyserowany przez Neila Burgera. Był to jego pierwszy pełnometrażowy film w reżyserii, po którym nastąpiły kolejne produkcje: Jestem Bogiem, Niezgodna, Spragnieni życia, Voyagers, Córka króla moczarów oraz Klucz do przeszłości. W rolę Eisenheima wcielił się Edward Norton, Paula Giamatti zagrał inspektora Uhla, Jessicę Biel zobaczymy jako Sophie, a Rufusa Sewella jako księcia Leopolda. Aaron Taylor-Johnson występuje w roli młodego Eisenheima, a w obsadzie znajduje się również Eddie Marsan.

Iluzjonista miał swoją premierę 18 sierpnia 2006 roku, trwa 110 minut i został wyprodukowany w Stanach Zjednoczonych z budżetem wynoszącym około 17 milionów dolarów. Film zarobił w światowym box office około 88 milionów dolarów, co stanowi solidny zwrot z inwestycji. W serwisie IMDb ocenia go 385 839 użytkowników na 7,5/10, natomiast w TMDB 5 485 osób przyznało mu notę 7,3/10. Ocena krytyków wynosi 6,9/10 na podstawie 196 recenzji, co jest wynikiem zbliżonym do ocen widzów, choć nieco niższym.

Co pozostało za kulisami

  • Aby całkowicie wczuć się w rolę, Edward Norton został uczniem znanego iluzjonisty Jamesa Friedmana. Pomimo tego, w niektórych scenach widzimy ręce Friedmana, a nie Nortona.
  • Część nakręconych scen nie weszła do ostatecznej wersji filmu, w tym scena z udziałem Robbiego Kaya.
  • Mimo że akcja filmu rozgrywa się w Austrii, film był w większości kręcony w Republice Czeskiej. Miasto Wiedeń, w którym toczą się główne wydarzenia, zostało nakręcone w czeskich miastach Tabor i Praga. Wieś, w której dorastał Eisenheim, została nakręcona w Czeskim Krumlovie. Zamek księcia Leopolda to zamek Konopiště, położony w pobliżu Benešova, w którym mieszkał Franciszek Ferdynand – arcyksiążę austriacki. Pozostałe epizody filmu zostały nakręcone w studiu filmowym „Barrandov” w Pradze.
  • Kluczowe triki („Drzewo pomarańczowe” i „Motyle”) zostały wymyślone przez znanego iluzjonistę z XIX wieku Roberta-Houdina.
  • Scenę miłosną kręcono wyłącznie w świetle lamp naftowych. Pod koniec każdego dublu pomieszczenie wypełniało się dymem do tego stopnia, że widoczność w nim znacznie się zmniejszała.
  • Aaron Taylor-Johnson, który na początku filmu gra młodego Edwarda, rzeczywiście nauczył się pokazywać sztuczkę z piłeczką.
  • Choć historia «Iluzjonisty» jest fikcyjna, niektóre jej szczegóły opierają się na biografii austriackiego Następcy Tronu Rudolfa, syna Cesarza Franciszka Józefa. Właśnie ten portret, który Eisenheim przedstawia za pomocą sztuczki w pałacu, jest w rzeczywistości portretem Franciszka Józefa. Ciała Rudolfa i jego kochanki, Baronessy Mary Vetser, zostały znalezione w jego myśliwskim domku w Mayerling 30 stycznia 1889 roku. Rodzina cesarska przez wiele lat otaczała to wydarzenie aurą tajemniczości.
  • W scenie, gdy Książę Leopold strzela z broni, podchodzi do niego inspektor Ull, aby poinformować o tajnych spotkaniach Zofii i Eisenheima. W późniejszym dialogu słowo «zdradzać» zastąpiło słowo «pieprzyć», aby film mógł uzyskać ocenę PG-13, która wyklucza słowo na literę «F».
  • Sposób przywoływania duchów pokazany w filmie polegał na projekcji wcześniej nagranego obrazu na niewyraźnym tle. Biorąc pod uwagę, że duchy, które przywoływał Eisenheim, mogły rozmawiać i wchodzić w interakcje z widzami, logiczne jest przypuszczenie, że korzystał z innej popularnej wśród iluzjonistów tamtej epoki metody. Prawdziwą osobę za sceną oświetlano za pomocą tzw. latarni magicznych. Latarnie, które Eisenheim nakazuje swoim asystentom zostawić, gdy zbierają rzeczy, przypominały latarnie magiczne.
  • Książę koronny Leopold, którego zagrał Rufus Sewell, został wzorowany na księciu koronnym Rudolfie, następcy tronu austriackiego. W 1889 roku Rudolf wraz ze swoją kochanką, baronessą Marią von Vechera, otrzymał odmowę na prośbę o zgodę na zawarcie związku małżeńskiego, po czym popełnili samobójstwo w majątku Mayerling. Powszechnie uważa się, że zastrzelili się, choć istnieją również różne teorie spiskowe.

Podobne filmy

Czy warto obejrzeć ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.