American Beauty
Krótki opis
Lester Burnham to mąż i ojciec z przedmieść, który utknął w życiu pozbawionym dla niego sensu. Ignorowany w pracy i oddalony od żony Carolyn oraz nastoletniej córki Jane, pogrąża się w apatii, aż do momentu, gdy zaczyna fascynować się Angelą, koleżanką szkolną swojej córki. To zauroczenie staje się impulsem do zmiany dotychczasowego trybu życia: Lester zaczyna stawiać opór domownikom, przewartościowuje swoją pracę i zaczyna dążyć do realizacji własnych pragnień. W tym samym czasie Jane zacieśnia relacje z sąsiadem, Rickym, który filmuje wszystko wokół siebie i żyje pod ścisłą kontrolą swojego ojca. Film śledzi losy obu rodzin, pokazując, jak przemiana Lestera wytrąca z równowagi najbliższych mu ludzi.
American Beauty zadebiutował w 1999 roku i trwa 122 minuty. Reżyserem filmu jest Sam Mendes, który przygotował go na podstawie scenariusza Alana Balla. Za produkcję odpowiadali Bruce Cohen i Dan Jinks, a film powstał w studiach DreamWorks Pictures oraz Jinks/Cohen Company. W chronologicznym zestawieniu piętnastu filmów wyreżyserowanych przez Mendesa jest to pozycja druga, następująca po obrazie Cabaret i poprzedzająca film Droga do zatracenia. W rolach głównych wystąpili Kevin Spacey jako Lester, Annette Bening jako Carolyn, Thora Birch jako Jane, Wes Bentley jako Ricky, Mena Suvari jako Angela oraz Peter Gallagher jako Buddy Kane. W napisach wymieniono 48 aktorów oraz 147 członków ekipy.
Przy budżecie wynoszącym około 15 milionów USD, film zarobił w światowym box office około 356 milionów USD, co stanowi wielokrotność poniesionych kosztów. W serwisie IMDb obraz posiada ocenę 8,3/10 przy około 1,3 miliona głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 8/10 na podstawie ponad 13 tysięcy głosów. Ocena krytyków wynosząca 8,7/10 na podstawie 192 recenzji plasuje film powyżej ocen przyznanych przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- W oryginalnym tytule filmu jest gra słów: American Beauty – to „Amerykańska Piękność”, hybrydowa odmiana czerwonej róży; ten fakt jest wielokrotnie wykorzystywany w trakcie filmu, a także został wykorzystany w jego reklamie.
- Hasło filmu „Look Closer” („Przyjrzyj się”) pojawiło się przypadkowo, gdy w polu widzenia reżysera znalazła się tabliczka na biurku Lestera z tymi słowami.
- Ręka i brzuch przedstawione na plakacie filmu w rzeczywistości należą nie do Mena Suvari, a do aktorki i modelki Chloe Hunter.
- Według wyznania Alana Bolla, film zawdzięcza swoje powstanie w dużej mierze momentowi, kiedy scenarzysta siedział na placu przed World Trade Center i obserwował lot w powietrzu papierowej torebki – właśnie ta scena skłoniła go do usiedzenia do pisania.
- Rola Angelii Hayes została bezskutecznie zaproponowana siedemnastoletniej Kirsten Dunst.
- Do roli Rickiego Fitza próbował Jake Gyllenhaal.
- Kiedy Terry Gilliam zrezygnował z reżyserii filmu, producent wykonawczy studia Dreamworks, Steven Spielberg, osobiście zarekomendował Sama Mendesa na to stanowisko.
- Sceny szkolne kręcono w South High School w Torrance w Kalifornii. Numer taneczny grupy kibiców drużyny koszykówki wyreżyserowała piosenkarka i choreografka Paula Abdul.
- Podczas scen używania marihuany Wes Bentley i Kevin Spacey palili tytoń miodowy.
- Nazwisko Angeli Hayes, granej przez Minę Suvari, jest nawiązaniem do Hayes – nazwiska Lolity, głównej bohaterki powieści Władimira Nabokowa o tym samym tytule.
- Kasety z nagraniami zajęć z autotreningu, których słucha w samochodzie Caroline, zostały nagrane przez scenarzystę filmu Alana Balla.
- Pomimo starań twórców filmu o usunięcie wszelkich wskazówek dotyczących miejsca akcji, nie udało im się tego dokonać. Numery telefonów w książce Jane zaczynają się od 312 (kod Chicago), a telefony na billboardach Caroline i Buddy’ego – od 847 (północne przedmieścia Chicago). Zresztą, ujęcia z powietrza były kręcone nad Sacramento w Kalifornii. Początkowo planowano nagrać widok na San Jose, ale lokalna policja zabroniła helikopterowi zniżać się poniżej 100 metrów, więc z tego pomysłu zrezygnowano.
- Nagranie amatorską kamerą wideo, na którym Ricky filmuje Jane patrzącą w lustro, zrobił osobiście Sam Mendes.
- Zgodnie z wizją reżysera, wraz z rozwojem akcji bohaterka Tora Birch używa coraz mniej makijażu, a jej przyjaciółka, grana przez Minę Suvari – wręcz przeciwnie, coraz więcej. Ma to ilustrować ewolucję ich postrzegania samej siebie.
- W czasie kręcenia filmu Torze Birch było zaledwie 17 lat, więc jej udział w scenie z rozbieraniem wymagał zgody rodziców (podczas pracy nad tą sceną byli obecni na planie).
- Rzucenie talerzem ze szparagami w scenie obiadowej to improwizacja Kevina Spaceya.
- Według scenariusza Lester ma uprawiać seks z Angelą. Postanowiono jednak, że będzie lepiej, jeśli nie pójdzie tak daleko.
- Pojawienie się reżysera w filmie – scena, w której własnoręcznie otwiera drzwi do pokoju, gdzie leży zakrwawione ciało Lestera. Producent Bruce Cohen gra rolę barmana, gniewnie karcącego Ricky’ego Fitza na podwórku.
- Według scenariusza film miał zaczynać się i kończyć scenami procesu Ricky’ego i Jane, a także szczegółami ich aresztowania. Ponadto, opisywał historię homoseksualnej miłości Franka Fitza i jego przyjaciela z armii, który zginął podczas wojny w Wietnamie.
- Jeśli Annette Bening otrzymała rolę Carolyn od razu, to oprócz Kevina Spacey'a, na rolę Lestera pretendowali również Chevy Chase, Jeff Daniels i Tom Hanks (ten ostatni zagrał u Sama Mendesa w jego następnym filmie, „Droga do zatracenia”).
- Lester Burnham jest anagramem Humbert learns (”Humbert się uczy”).
- Film kończy się głosem Kevina Spacey'a zza kadru na czarnym ekranie, dokładnie tak jak wcześniejszy film z jego udziałem – „Podejrzani zawsze podejrzani”. Mały plakat tego właśnie filmu wisi w biurku Lestera.
- Domowy telefon Burnemów to 555-0199. Ten sam numer telefonu bohater Al Pacino zostawia na poczcie głosowej Russella Crowe'a w scenariuszu filmu „Insider” (”Swoj człowiek”), który wyszedł w tym samym roku. Wreszcie, przez cały trzeci sezon „Z Archiwum X” tym samym telefonem posługuje się agent Fox Mulder.
- W napisach końcowych wyrażana jest wdzięczność doktorowi Billowi i Alice. Jest to nawiązanie do filmu „Oczy szeroko zamknięte”, w którym Nicole Kidman, grająca tam rolę, brała udział w teatralnej produkcji Sama Mendesa „Niebieski pokój”.
- Magazyn Premiere umieścił film na liście „dwudziestu najbardziej przecenianych filmów wszech czasów”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
