Pozwól mi wejść
Produkcja
Genre
Budżet
$4 000 000
Opłaty
$11 227 336
Reżyser
Aktorzy
Kåre Hedebrant, Lina Leandersson, Per Ragnar, Henrik Dahl, Karin Bergquist, Peter Carlberg, Ika Nord, Mikael Rahm, Karl-Robert Lindgren, Anders T. Peedu
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Carl Molinder, John Nordling
Operator
Kompozytor
Johan Söderqvist
Artysta
Eva Norén, Staffan Linder, Cameron Scott
Casting
Instalacja
Krótki opis
Dwunastoletni Oskar nie ma przyjaciół. Każdego dnia jest nękany przez silniejszych kolegów, którym nie potrafi się przeciwstawić. Pewnego dnia spotyka tajemniczą dziewczynkę o imieniu Eli. Jej pojawienie się rozpoczyna serię śmierci i makabrycznych wydarzeń. Oskar zdaje sobie sprawę, że Eli nie jest zwyczajną istotą. Nie jest jej zimno. Nie jada słodyczy. Nie sprawia jej problemu ułożenie kostki Rubika. Z biegiem czasu chłopiec przekonuje się, że dziewczynka nie potrafi żyć bez ludzkiej krwi. Dziecięca więź okazuje się jednak silniejsza niż strach.
Co pozostało za kulisami
- Film jest adaptacją powieści Jona Ajvida Lindqvista „Wpuść mnie” (Låt den rätte komma in, 2004).
- Tytuł książki i filmu w pewnym stopniu nawiązuje do wierzenia występującego w folklorze, zgodnie z którym wampir może wejść do domu tylko po zaproszeniu.
- Chociaż historia rozgrywa się na przedmieściach Sztokholmu, Blackenberga, zdjęcia zostały praktycznie w całości zrealizowane w mieście Luleå na północy kraju. Było to związane z koniecznością zagwarantowania śnieżnej i naprawdę zimnej pogody, której mogło nie być w położonym bardziej na południe Sztokholmie.
- Ze względu na bardzo zimną zimową pogodę, szereg scen rozgrywających się na zewnątrz z bliskimi planami aktorów trzeba było nakręcić w pawilonach.
- Na długo przed premierą filmu w amerykańskiej dystrybucji, niezależne studio Hammer Films na festiwalu Tribeca w kwietniu 2008 roku nabyło prawa do anglojęzycznego remake’u.
- Amerykańska premiera filmu na DVD i Blu-Ray, która odbyła się w marcu 2009 roku, wywołała falę oburzenia fanów. Napisy z kin zostały zastąpione uproszczoną wersją, którą wielu uznało za całkowicie nie do przyjęcia i mogącą zepsuć seans. Po licznych skargach dystrybutor zgodził się ponownie wydać film z kinowymi napisami, oświadczając, że już wydane płyty nie podlegają wymianie.
- Rosyjski tytuł filmu „Wpuść mnie” jest tłumaczeniem angielskiego wariantu „Let me in”, chociaż oryginalny szwedzki tytuł „Låt den rätte komma in” powinien być poprawnie przetłumaczony na rosyjski jako „Wpuść tego, kogo trzeba”. Kiedy powieść była przygotowywana do wydania w Ameryce, amerykańscy wydawcy poprosili Lindqvista o skrócenie tytułu, ponieważ nie mieścił się on na określonym formacie okładki. W Rosji powieść została również wydana pod skróconym tytułem.
- Prawa do ekranizacji powieści zostały nabyte przez producenta firmy filmowej EFTI Johna Nordlinga jeszcze pod koniec 2004 roku. Na początku skontaktował się z wydawnictwem Lindqvista „Ordfront”, ale tam został umieszczony na 48. miejscu na liście oczekujących, wtedy Nordling zadzwonił do pisarza osobiście. Lindqvistowi spodobało się wizja Nordlinga, która pokrywała się z jego własną.
- W jednym z wywiadów w szwedzkiej telewizji prowadzący zapytał Linę Leandersson, czy przeczytała książkę Jona Ajvida Lindqvista, na której opiera się film, zanim rozpoczęła zdjęcia. Lina odpowiedziała, że nie, ponieważ miała zaledwie 11 lat i książka była dla niej zbyt dorosła.
- Konstrukcja placu zabaw w stylu dżungli, na którym rozgrywa się wiele scen dotyczących relacji Oskara i Eli, została zbudowana specjalnie dla filmu. Jej projekt został opracowany tak, aby w całości zmieścić się w kadrze panoramicznej, podczas gdy standardowe konstrukcje tego typu są zazwyczaj wyższe niż szersze.
- Film był kręcony jedną kamerą Arriflex 535B, która przemieszczała się wyłącznie po torach.
- W powieści Lindqvista, Håkan był pedofilem, a Eli chłopcem Eliasem, skastrowanym wiele lat wcześniej przez sadystycznego wampira i przemienionym w dziewczynkę. Jeśli w powieści ta przemiana jest szczegółowo wyjaśniona, to w filmie wspomniana jest mimochodem. Mimo to, niski, androgyniczny głos Eli został zachowany, ale nie należy on do Liny Leandersson, została ona podłożona przez aktorkę Elif Seýlan.
- Thomas Alfredson nie chciał kręcić jednej z kluczowych scen, w której skóra Eli zaczyna krwawić, ponieważ Oskar nie pozwolił jej wejść. Autor książki i scenarzysta filmu, Jon Ajvide Lindqvist, nalegał na nakręcenie tego epizodu. Później wielu krytyków bardzo go chwaliło, Peter Bradshaw z Guardian nazwał ten moment „hemofilią odmowy”.
- Scena, w której Eli atakuje Yukę w tunelu, została nakręcona w mieście Rocksta, ponieważ rzeczywisty tunel w Blåkbergu okazał się zbyt wysoki dla zadanego formatu obrazu. Scena, w której Eli czołga się po ścianie szpitala, kręcona była w Boden, a ścianą szpitala była ściana miejskiego ratusza.
- Film został nakręcony na podstawie powieści Jona Ajvide Lindqvista „Wpuść mnie” (Lat den ratte komma in, 2004).
- Rosyjski tytuł filmu „Wpuść mnie” jest tłumaczeniem angielskiej wersji „Let me in”, choć oryginalny szwedzki tytuł „Lat den ratte komma in” powinien być prawidłowo przetłumaczony na rosyjski jako „Wpuść tego, kogo trzeba”. Kiedy powieść była przygotowywana do wydania w Ameryce, amerykańscy wydawcy poprosili Lindqvista o skrócenie tytułu, ponieważ nie mieścił się on na zaproponowanym formacie okładki. W Rosji powieść została również wydana pod skróconym tytułem.
- Prawa do ekranizacji powieści zostały nabyte przez producenta firmy filmowej EFTI, Johna Nordlinga, jeszcze pod koniec 2004 roku. Na początku skontaktował się z wydawnictwem Lindqvista „Ordfront”, ale tam został wpisany na listę oczekujących pod numerem 48, wtedy Nordling zadzwonił do pisarza osobiście. Lindqvistowi spodobała się wizja Nordlinga, która pokrywała się z jego własną.
- Tomas Alfredson nie chciał kręcić jednej z kluczowych scen, w której skóra Eli zaczyna krwawić, ponieważ Oscar nie pozwolił jej wejść. Autor książki i scenarzysta filmu Jon Ajvide Lindqvist nalegał na nakręcenie tego epizodu. Później wielu krytyków bardzo go chwaliło, a Peter Bradshaw z Guardian nazwał ten moment „hemofilią odrzucenia”.
Podobne filmy
7.9/10
7.4/10
7.4/10
7.3/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
