Marzyciele
Krótki opis
Akcja filmu Marzyciele rozgrywa się w Paryżu w 1968 roku. Francuskie rodzeństwo, Isabelle i Theo, zostaje pozostawione samo sobie podczas nieobecności rodziców. Zapraszają oni do rodzinnego mieszkania Matthew, amerykańskiego studenta wymiany, którego poznali w kinie. Tam trójka młodych ludzi odcina się od świata i ustala zasady serii psychologicznych oraz seksualnych gier. Z czasem stają się one coraz bardziej intensywne, wciągając bohaterów w wspólną obsesję na punkcie kina i odkrywanie własnej tożsamości, podczas gdy na ulicach miasta narastają studenckie demonstracje i strajki.
Reżyserem filmu jest Bernardo Bertolucci, który oparł się na scenariuszu Gilberta Adaira. Obraz z 2003 roku pojawił się w filmografii twórcy pomiędzy Ukrytymi pragnieniami a Rzymską opowieścią. W rolach głównych wystąpili Michael Pitt jako Matthew, Eva Green jako Isabelle oraz Louis Garrel jako Theo. Producentem był Jeremy Thomas. Film to dramat z elementami romansu, osadzony w okresie politycznych niepokojów.
Budżet produkcji wyniósł około 15 milionów USD, a globalne wpływy z kas kin były na zbliżonym poziomie. Film otrzymał ocenę 7,1/10 w serwisie IMDb na podstawie około 142 000 głosów oraz 7,2/10 w TMDB przy ponad 3 000 głosów. Ocena krytyków filmowych wynosi 6,5/10 na podstawie 163 recenzji, co jest wynikiem nieco niższym niż oceny widzów.
Co pozostało za kulisami
- Rozważano kandydaturę Leonardo DiCaprio do roli Matthew. Odmówił oferty ze względu na zdjęcia do filmu „Aviator”.
- Film jest adaptacją powieści Gilberta Adaira „Marzyciele” (The Holy Innocents, 1988) oraz dwóch innych książek autora. On sam napisał scenariusz do filmu.
- W trakcie filmu bohaterowie świadomie odtwarzają sceny z ukochanych filmów lub powtarzają charakterystyczne gesty ulubionych bohaterów filmowych. Na przykład scena, w której bohaterowie przebiegają przez Luwr, jest powtórzeniem biegu przez Luwr w filmie Godarda „Poszukiwani i niebezpieczni”. Scena, w której Izabel i Theo, po biegu w Luwrze, powtarzają frazę „Przyjmujemy go. On jest jednym z nas”, nawiązuje do sceny z filmu Toda Browninga „Freaks” (1932). Izabel mówi, że jej pierwszymi słowami po angielsku były New York Herald Tribune – pierwsza wypowiedź Amerykanki w filmie Godarda „Bez dechu”. Próba samobójstwa towarzyszy kadrami samobójstwa Musette z filmu Breссоna o tym samym tytule. Inne filmy cytowane przez bohaterów to „Panie z Bulonu”, Breссоna, „Światła wielkiego miasta” Charliego Chaplina, „Złoty wiek” Buñuela, „Twarz z blizną” Howarda Hawksa, „Bulwar zachodzącego słońca” Billy’ego Wildera, „Blond Venus” z Marlene Dietrich, „Królowa Krystyna” z Gretą Garbo, „Top Hat” z Fredem Astairem. W kinie bohaterowie filmu oglądają kultowy film Samuela Fullera „Korytarz szoku”. W mieszkaniu wiszą plakaty do filmów Ingmara Bergmana („Persona”), Godarda („Chinka”) i Antonioniego („Powiększenie”). Cała muzyka w filmie pochodzi z innych produkcji filmowych.
- Scena, w której bohaterowie przebiegają przez Luwr, nawiązuje do sceny z filmu „Banda z outsiderów” Jeana-Luca Godarda.
- Jake Gyllenhaal był początkowo brany pod uwagę do roli. Odmówił roli z powodu dużej ilości scen o charakterze erotycznym.
- Większość scen, które dotykają relacji seksualnych między Matthew i Theo, nie trafiła do filmu. Twórcy uznali je za zbyt prowokacyjne. Jest to istotna różnica między filmem Bertolucciego a powieścią Adlera.
- Scena, w której włosy Isabelle zapaliły się płomieniem, była nieplanowana. Eva Green miała pochylić się do przodu, żeby pocałować Matthew na dobranoc, ale przypadkowo jej włosy zapaliły się od stojącej na stole świecy. Eva nie przydała temu dużej wagi i grała tak naturalnie, że Bertolucci postanowił zostawić scenę, ponieważ uznał, że w pełni demonstruje w pewnym stopniu szaleństwo całego wydarzenia.
- Film Bernardo Bertolucciego otrzymał w USA najostrzejszy rating dystrybucyjny – NC-17.
- W filmie „Marzyciele” nie ma oryginalnej muzyki. Cała muzyka, która brzmi w filmie, została zaczerpnięta z innych filmów.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
