Kraina Wiecznego Szczęścia

A gdyby jedna z wielkich tajemnic życia wprowadziła się do nas na piętro?
Hearts in Atlantis (2001)
7.2/10
71 297
—
brak ocen
6.8/10
655
6.9/10
43000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$31 000 000
Opłaty
$30 919 415
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Kerry Heysen
Aktorzy
Zdjęcie Antoni Hopkins
Antoni Hopkins
Ted Brautigan
Zdjęcie Antoni Jelczyn
Antoni Jelczyn
Robert 'Bobby' Garfield
Zdjęcie Hope Davis
Hope Davis
Elizabeth 'Liz' Garfield
Zdjęcie Mika Boorem
Mika Boorem
Carol Gerber
Zdjęcie Dawid Morsz
Dawid Morsz
Adult Bobby Garfield
Zdjęcie Alan Tudyk
Alan Tudyk
Monte Man
Zdjęcie Tom Bower
Tom Bower
Len Files
Zdjęcie Celia Weston
Celia Weston
Alana Files
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

Kraina Wiecznego Szczęścia to dramat opowiadający o Bobbym Garfieldzie, który wraca do rodzinnego miasta w Connecticut na pogrzeb przyjaciela z dzieciństwa. Wydarzenie to przywołuje wspomnienia lata, gdy chłopiec miał jedenaście lat. W 1960 roku Bobby mieszka ze swoją owdowiałą matką, która uważa go za obciążenie utrudniające realizację jej własnych planów. Chłopiec spędza dnie z przyjaciółmi, Carol i Sullym. Ich świat zmienia się wraz z pojawieniem się Teda Brautigana – starszego mężczyzny, który wynajmuje pokój na piętrze i zatrudnia Bobby’ego do czytania mu gazety. Okazuje się, że do obowiązków chłopca należy również wypatrywanie nieznajomych, którzy, zdaniem Teda, go śledzą. Z czasem obaj bohaterowie zacieśniają więź; Bobby odnajduje w Tedzie brakującą w jego życiu figurę ojca, odkrywając jednocześnie, że mężczyzna posiada niezwykły dar.

Filmem kierował się reżyser Scott Hicks, scenariusz napisał William Goldman, a producentem została Kerry Heysen. Produkcja ta powstała po filmach Blask i Cedry pod śniegiem, a przed obrazem Życie od kuchni. W rolach głównych wystąpili: Anthony Hopkins jako Ted, Anton Yelchin jako młody Bobby, Hope Davis jako jego matka Liz, Mika Boorem jako Carol, David Morse jako dorosły Bobby oraz Alan Tudyk jako Monte Man. Przy budżecie wynoszącym 31 milionów USD film zarobił w box office na całym świecie podobną kwotę. Na portalu IMDb otrzymał ocenę 6,9 na podstawie około 43 000 głosów, natomiast w serwisie TMDB oceniono go na 6,8 przy 646 głosach. Średnia ocena krytyków wynosi 6,3 na podstawie 136 recenzji.

Co pozostało za kulisami

  • Monolog Teda Brotygana o piłkarzu został zaczerpnięty z powieści Williama Goldmana (scenarzysty filmu) pt. „Magia”.
  • Początkowo jako kandydat do roli Bobby’ego Garfielda rozważano Jeremy’ego Sumptera, który później zasłynął główną rolą w filmie fantasy P.J. Hogana „Piotr Pan” (2003).
  • Zaparkowany czarny samochód, który można zobaczyć w filmie, to Packard Universal z 1958 roku. Wyprodukowano zaledwie 159 egzemplarzy tego modelu.
  • Na początku filmu Ted Brotigana wspomina, że w dzieciństwie często nie oddawał książek do biblioteki i że „gdyby policja się tym zajmowała, byłbym największym przestępcą”. Jest to nawiązanie do opowiadania Stephena Kinga „Biblioteczna policja (Trzy po północy)”, zawartego w zbiorze „Cztery po północy” (1990).
  • Oryginalna powieść „Serca w Atlantydzie” ma powiązania fabularne z epopeją „Mroczna Wieża”.
  • Pomimo że film nazywa się „Serca w Atlantydzie”, oparty jest jedynie na pierwszej części oryginalnej powieści o tym samym tytule, która nazywa się „Niskie ludziny w żółtych płaszczach”. „Serca w Atlantydzie” to tytuł części, która następuje po „Niskich ludzinach w żółtych płaszczach”.
  • Ted Brotigana pojawia się również w powieści Stephena Kinga „Mroczna Wieża VII: Mroczna Wieża” (2004).
  • Po premierze filmu Anthony Hopkins twierdził, że zdecydował się podjąć zaproponowaną mu rolę Teda Brotighana z powodu odczucia „déjà vu”: przypomniał sobie, że pewnego ranka ktoś dostarczył mu scenariusz pewnego filmu, tytułu którego aktor nie pamiętał, ale wyraźnie pamiętał imię scenarzysty, napisane na kopercie obok tytułu – William Goldman.
  • Film poświęcony jest pamięci operatora Piotra Sobocińskiego (1958 – 2001), który zmarł 26 marca 2001 roku.
  • Oprócz Teda Brotigana, w filmie zachował się jeszcze jeden z tych związków: kiedy Ted Brotigana nastawia Carolowi wyskoczone ramię, mówi, że „ból wędruje w górę” i żeby „złapać ból”, trzeba ugryźć pas – dokładnie takie same słowa wypowiada Strzelec, próbując wyjąć kulę z nogi Eddiego Dina w powieści „Mroczna Wieża VI: Pieśń Suzanny”.
  • Firma filmowa „Castle Rock Entertainment” została nazwana na cześć Castle Rock w stanie Maine – fikcyjnego miasteczka, w którym żyją bohaterowie wielu książek Stephena Kinga.
  • To drugi film zrealizowany na podstawie dzieła Stephena Kinga w adaptacji Williama Goldmana: pierwszym był thriller „Mizery” (1990), trzecim – fantastycznodramatyczny horror „Łowca snów” (2003).

Podobne filmy

Czy warto obejrzeć ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.