Solférino

Tekst powraca do dwóch tur wyborów prezydenckich we Francji w 2007 roku (22 kwietnia i 6 maja 2007), w których lider konserwatystów Nicolas Sarkozy odniósł wyraźne zwycięstwo nad swoją socjalistyczną przeciwniczką, Ségolène Royal. W obliczu aktywistów, dziennikarzy, postaci politycznych i gigantycznej machiny medialnej uruchomionej na tę okazję, widz zostaje wciągnięty w wydarzenia bez rzeczywistych czy wyczerpujących wyjaśnień. Co dziwne, chaos zdaje się być zorganizowany. Podobnie jak wtedy, gdy rozważamy szereg „niezaplanowanych” zdarzeń, które zyskują tak duży rozgłos w mediach, że zaczynamy się zastanawiać, czy naprawdę nie zostały zaplanowane. Czy cały ten okres niepokojów został w widoczny sposób wprawiony w ruch przez aktywistów społecznych, agitatorów, zwykłych ludzi, polityków i agentów PR?