Franciszek Holand (François Hollande)

Franciszek Holand (François Hollande) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The New Watchdogs» (2012), «Les nouveaux chiens de garde» (2012), «À l'Élysée, un temps de président» (2015), «À l'Élysée, un temps de président» (2015), «Moi, candidat» (2017),

François Gérard Georges Nicolas Hollande (ur. 12 sierpnia 1954) – francuski polityk, prezydent Francji w latach 2012–2017. Przed objęciem prezydentury był Pierwszym Sekretarzem Partii Socjalistycznej (PS) w latach 1997–2008, merem Tulle w latach 2001–2008, a także przewodniczącym Rady Generalnej Corrèze w latach 2008–2012. Hollande dwukrotnie zasiadał w Zgromadzeniu Narodowym, reprezentując 1. okręg Corrèze – od 1988 do 1993 roku oraz ponownie od 1997 do 2012 roku.

Urodzony w Rouen i wychowany w Neuilly-sur-Seine, Hollande rozpoczął swoją karierę polityczną jako specjalny doradca nowo wybranego prezydenta François Mitterranda, a następnie pracował jako współpracownik Maxa Gallo, rzecznika rządu. W 1988 roku został członkiem Zgromadzenia Narodowego, a w 1997 roku wybrany na Pierwszego Sekretarza PS. Po wygranych przez PS wyborach regionalnych w 2004 roku, Hollande był wymieniany jako potencjalny kandydat na prezydenta, jednak zrezygnował z funkcji Pierwszego Sekretarza i natychmiast został wybrany na następcę Jeana-Pierre’a Duponta na stanowisku przewodniczącego Rady Generalnej Corrèze w 2008 roku. W 2011 roku Hollande ogłosił, że będzie kandydował w wyborach prawyborczych w celu wyłonienia kandydata PS na prezydenta; wygrał nominację z Martine Aubry, a następnie został wybrany na prezydenta (stając się również, z urzędu, współksięciem Andory) 6 maja 2012 roku w drugiej turze, zdobywając 51,6% głosów i pokonując urzędującego prezydenta Nicolasa Sarkozy’ego.

W czasie swojej kadencji zalegalizował małżeństwa osób tej samej płci, uchwalając ustawę nr 344, zreformował prawo pracy i programy szkoleniowe kredytowe, podpisał ustawę ograniczającą łączenie mandatów oraz wycofał francuskie siły z Afganistanu, a także doprowadził do zawarcia dyrektywy UE w sprawie ochrony zwierząt w badaniach laboratoryjnych poprzez francusko-niemiecką umowę. Hollande poprowadził kraj przez zamachy w Paryżu w styczniu i listopadzie 2015 roku, a także atak w Nicei w 2016 roku. Był zwolennikiem obowiązkowych kwot migracyjnych UE i interwencji wojskowej NATO w Libii w 2011 roku. Z aprobatą Rady Bezpieczeństwa ONZ wysłał również wojska do Mali i Republiki Środkowoafrykańskiej w celu stabilizacji tych krajów, jednak obie operacje były w dużej mierze postrzegane jako porażki. Wywołał kontrowersje wśród swojej lewicowej bazy wyborczej, popierając interwencję w Jemen pod wodzą Arabii Saudyjskiej.

Za prezydentury Hollande’a Paryż był gospodarzem Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Zmian Klimatu w 2015 roku, a jego wysiłki, aby sprowadzić Letnie Igrzyska Olimpijskie w 2024 roku do miasta, zakończyły się sukcesem. Jednakże, ze względu na problemy wewnętrzne – w szczególności związane z terroryzmem islamskim – w trakcie swojej kadencji oraz wzrost bezrobocia do 10%, doświadczył wahań i spadków wskaźników poparcia, co ostatecznie uczyniło go najmniej popularnym głową państwa w ramach Piątej Republiki. 1 grudnia 2016 roku ogłosił, że nie będzie ubiegał się o reelekcję w wyborach prezydenckich w 2017 roku, w których sondaże wskazywały na jego porażkę w pierwszej turze. …

Źródło: Artykuł „François Hollande” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła Franciszek Holand (François Hollande)

Cała filmografia Franciszek Holand (François Hollande)