Kłopoty z Harrym
Krótki opis
Kłopoty z Harrym to komedia z elementami tajemnicy, której akcja rozgrywa się jesienią w wiosce w stanie Vermont. Gdy w lesie zostaje znalezione ciało mężczyzny, kilku mieszkańców osobno dochodzi do przekonania, że to oni są odpowiedzialni za jego śmierć. Emerytowany kapitan marynarki wojennej będący na polowaniu, lokalna niezamężna kobieta oraz żona zmarłego, z którą ten był skłócony, podejrzewają, że ich działania doprowadziły do tragedii. Próby pozbycia się zwłok sprawiają, że ciało jest grzebane i wykop ywane wielokrotnie, podczas gdy bohaterowie zastanawiają się, co zrobić w tej sytuacji.
Film wyreżyserował i wyprodukował Alfred Hitchcock na podstawie scenariusza autorstwa Johna Michaela Hayesa. Była to trzydziesta pierwsza z czterdziestu trzech pełnometrażowych produkcji Hitchcocka, poprzedzona filmem Złodziej w hotelu i poprzedzająca Człowieka, który wiedział za dużo. W obsadzie znaleźli się Edmund Gwenn w roli kapitana, John Forsythe jako artysta, Mildred Natwick jako niezamężna kobieta oraz Shirley MacLaine jako żona, a w rolach drugoplanowych wystąpili Mildred Dunnock i Jerry Mathers. Produkcja, której koszt wyniósł około miliona dolarów, zarobiła w światowym box office około siedmiu milionów dolarów.
Reakcje widzów są pozytywne, choć umiarkowane: w serwisie IMDb film otrzymał ocenę 7/10 na podstawie około 44 000 głosów, a w TMDB również 7/10 przy mniejszej liczbie 931 głosów. Ocena krytyków wynosząca 7,7/10 na podstawie 33 recenzji plasuje go nieco wyżej niż noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Hitchcock anonimowo zakupił prawa do powieści za 11 tysięcy dolarów.
- Ostatni epizodyczny występ filmowy Philipa Truxa (1911-2008).
- Zdjęcia w Vermontcie utrudniały długotrwałe deszcze. Wiele scen plenerowych trzeba było kręcić na planach zdjęciowych, specjalnie zbudowanych w sali gimnastycznej lokalnej szkoły, jednak nagrane tam kwestie okazały się niezdatne do użytku z powodu głośnego stukania kropel o metalowy dach, więc wiele kwestii trzeba było później nagrać ponownie.
- Hitchcocka można zobaczyć przechodzącego obok zaparkowanej limuzyny milionera oglądającego obrazy Sama.
- Przez trzy dekady film nie był wyświetlany w kinach, ponieważ prawa do niego (i do czterech innych filmów z tego samego okresu) Alfred Hitchcock odkupił i zapisał córce Patricii (1928-2021) w spadku. Wśród kinomanów zyskały one miano „pięciu zagubionych filmów Hitchcocka”. Ich pokazy w kinach wznowiono w 1984 roku. Pozostałe „zagubione” filmy reżysera to „Lina” (1948), „Okno na podwórze” (1954), „Człowiek, który zbyt wiele wiedział” (1955) i „Zawrót głowy” (1958).
- Alfred Hitchcock wyraźnie faworyzował Shirley MacLaine (czego nie widać było w jego stosunku do innych głównych aktorek, które u niego grały), dużo z nią rozmawiał, a każdego ranka przed zdjęciami śniadali razem. Hitchcock nie zabiegał o nią, po prostu uważał, że należy ją nakarmić. MacLaine kiedyś była półbiedną chórzystką z Broadwayu, ale znajomość z Hitchcockiem wszystko zmieniła. W wyniku uwagi, jaką okazywał jej reżyser, podczas kręcenia filmu przybrała prawie 7 kg, przez co zadzwoniono do niej ze studia i nakazano przestać tyle jeść, w przeciwnym razie jej kariera „skończy się, zanim się zacznie”.
- Zdjęcia plenerowe w Vermont utrudnił silny deszcz, dlatego wiele scen nakręcono na planach zdjęciowych zbudowanych w lokalnym gimnazjum.
- Realizując ten film, reżyser Alfred Hitchcock (1899-1980) chciał sprawdzić, jak widzowie zareagują na obraz, w którym nie wystąpią tzw. gwiazdy. Uważał, że obecność gwiazdy w obsadzie przeszkadza w rozwoju i przebiegu fabuły. Ponadto, chciał zobaczyć, jak amerykańska publiczność zareaguje na bardziej subtelny czarny humor, niż do którego przywykła w jego filmach.
- Debiutancka rola Shirley MacLaine. Film kręcony był w Vermont.
- Z powodu zimnej pogody w Vermont wiele skrzynek z jesiennymi liśćmi zostało wysłanych do studia w Kalifornii, gdzie na planie filmowym starannie przymocowywano je do gałęzi drzew.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
