Płonące siodła
Krótki opis
Akcja filmu Płonące siodła toczy się w pogranicznym miasteczku Rock Ridge, które znajduje się na trasie planowanej linii kolejowej. Aby zmusić mieszkańców do opuszczenia ich ziemi, nieuczciwy polityk Hedley Lamarr wysyła bandę łotrów, by uczynić życie w mieście nie do zniesienia. Gdy lokalny szeryf ginie, mieszkańcy proszą o zastępstwo, a Lamarr namawia gubernatora, by mianował na to stanowisko Barta – czarnoskórego pracownika kolei, licząc na to, że ten szybko poniesie klęskę. Bart traktuje jednak swoją funkcję poważnie i z pomocą Jima, rewolwerowca spędzającego większość czasu na piciu, organizuje mieszkańców, aby bronić Rock Ridge przed siłami wysłanymi do zniszczenia miasteczka.
Reżyserem filmu jest Mel Brooks. Obraz ten powstał po filmach Producenci oraz Młody Frankenstein, a przed produkcją Nieme kino. Scenariusz napisali Richard Pryor, Brooks oraz Andrew Bergman, a producentem był Michael Hertzberg. W rolę Barta wcielił się Cleavon Little, jako Jima wystąpił Gene Wilder, a w obsadzie znaleźli się także Slim Pickens, Harvey Korman, Madeline Kahn oraz sam Brooks w roli gubernatora.
Film, który miał premierę w lutym 1974 roku, trwa 93 minuty. Powstał za około 3 miliony USD i zarobił na całym świecie w przybliżeniu 120 milionów USD. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 7,7 na podstawie około 164 000 głosów, a w TMDB 7,2 z około 2 164 głosów. Ocena krytyków wynosi 8,4 na podstawie 75 recenzji. Znaczna różnica między liczbą głosów widzów a liczbą recenzji odzwierciedla ogromną popularność filmu.
Co pozostało za kulisami
- Scena, w której bohater grany przez Clivona Little’a (1939-1992) przykłada sobie lufę do głowy, żeby uciec przed mieszkańcami miasta, opiera się na wydarzeniu z dzieciństwa samego Mela Brooksa. Pewnego razu ukradł w aptece gumę do żucia i pistolet na wodę, a kiedy aptekarz próbował go zatrzymać, dokładnie tak samo wycelował pistolet w siebie i kazał mu zostać w miejscu.
- Kiedy film po raz pierwszy pokazano kierownictwu studia Warner Brothers, nikt ani razu się nie roześmiał, więc twórcy filmu uznali to za porażkę i że film nie zostanie wypuszczony do kin. Mel Brooks zorganizował projekcję dla zwykłych pracowników i kiedy zaczęli się chichotać i śmiać się przez cały film, podjęto decyzję o jego wydaniu.
- Mel Brooks nigdy nie powiedział Frankiemu Lane’owi (1913-2007), że piosenka „Blazing Saddles” zostanie wykorzystana w komedii (ten myślał, że chodzi o western). Uważał, że gdyby Lane dowiedział się prawdy, odmówiłby wykonania piosenki.
- Sam Mel Brooks zagrał w tym filmie dwie role: zezowatego kochliwego gubernatora i wodza Indian, przy czym wódz mówi z żydowskim akcentem.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
