Zatrute pióro
Krótki opis
Zatrute pióro to dramat osadzony we Francji na początku XIX wieku, gdzie markiz de Sade przebywa w azylu w Charenton. Mimo izolacji nie przestaje tworzyć skandalizujących dzieł, które są potajemnie wynoszone z placówki i krążą po Paryżu. Tymczasem zarządzający azylem abbat stara się go zrehabilitować, a przysłany przez Napoleona lekarz przybywa, by raz na zawsze ukrócić jego pisarską działalność. W ensuing konflikcie wyobraźnia markiza ściera się z determinacją władz dążących do uciszenia go, a w samym centrum tych wydarzeń znajduje się młoda praczka, Madeleine LeClerc. Scenariusz autorstwa Douga Wrighta jest adaptacją jego własnej sztuki teatralnej.
Filmem kierował się Philip Kaufman. Produkcja ta zajmuje miejsce w jego dorobku pomiędzy Wschodzącym słońcem z 1993 roku a Amnezją z 2004 roku, a w jego karierze znajdują się także takie tytuły jak Pierwszy krok w kosmos oraz Nieznośna lekkość bytu. W rolę markiza wcielił się Geoffrey Rush, Madeleine zagrała Kate Winslet, abbata Joaquin Phoenix, a doktora Royer-Collarda Michael Caine. W rolach drugoplanowych wystąpili Billie Whitelaw oraz Patrick Malahide.
Film zadebiutował w listopadzie 2000 roku. Przy budżecie wynoszącym 14 milionów dolarów, obraz zarobił w światowym box office około 18 milionów dolarów. W serwisie IMDb uzyskał ocenę 7,2/10 na podstawie 59 000 głosów, a podobną notę 7,2/10 przyznało mu 749 użytkowników serwisu TMDB. Ocena krytyków filmowych, która wynosi 7,2/10 na podstawie 125 recenzji, jest zgodna z opiniami widzów.
Co pozostało za kulisami
- Zdjęcia do filmu były realizowane w Anglii od 5 sierpnia do 29 października 1999 roku.
- Aktorzy, którzy zagrali pacjentów Szarantonu, wszyscy otrzymali szczegółowe konsultacje profesjonalnego psychiatry dotyczące dokładnej diagnozy zaburzeń psychicznych ich postaci.
- Prawdziwy opat du Coulmier był garbem o wzroście 4 stóp (1.22 metra).
- Maniakalne dążenie opata du Coulmier do uciszenia markiza de Sade, kary opata wobec markiza, w tym odcięcie języka, a także miłość du Coulmier do Madeleine Leclercq – wszystko to jest tylko fikcją artystyczną, podobnie jak samobójstwo markiza de Sade.
- Podczas spektaklu, który grają pacjenci Charantona, za kulisami leży maska identyczna z tą, którą nosi Robert Merivel (Robert Downey Jr.) w filmie „Restauracja” (1995).
- Na początku filmu, w koszu z odciętymi głowami arystokratów, można zauważyć woskową głowę królowej Marii Antoniny, udostępnioną przez Londyńskie Muzeum Figur Woskowych Madame Tussaud.
- Prawdziwy markiz de Sade w ostatnim okresie swojego życia był niezwykle otyły.
- Jeffrey Rush sam wyreżyserował sztukę, którą w filmie odgrywają pacjenci szpitala psychiatrycznego.
- Melodia, którą markiz de Sade nuci przez cały film, to melodia francuskiej piosenki dziecięcej „Au clair de la lune”. Jej druga linijka, w miarę rozwoju fabuły staje się coraz bardziej adekwatna do bohatera: „Daj mi pióro, abym mógł napisać słowo”.
- Prawdziwa Madeleine Le Clerc w czasie swojego „więziennego romansu” z markizem de Sade miała zaledwie 13 lat.
- W roli Charantona wystąpił słynny zamek Luton Hoo (Luton, hrabstwo Bedfordshire, Anglia).
- Tekst, który w filmie jest przedstawiany jako dzieła markiza de Sade, w rzeczywistości napisał scenarzysta Doug Wright.
- Wszystkie repliki oryginalnego scenariusza, usunięte podczas pracy nad filmem, znalazły w nim swoje miejsce – będąc napisanymi na ubraniach, prześcieradłach i ścianach celi markiza de Sade.
- Dział rekwizytów pytał o szczegóły pożywienia markiza de Sade w taki sposób, aby można było uzyskać skład mieszanki „atramentu” w ostatnim odcinku.
- Oryginalny tytuł to „Pióra”.
- Rzeczywista Marie-Constance Quesné, druga żona markiza de Sade, mieszkała z nim w Szarantonie – udało jej się uzyskać celę, położoną obok celi kochanka. Tam mieszkała również ich córka.
- Joaquin Phoenix, będąc przekonanym wegetarianinem, odmawiał noszenia skórzanych wyrobów na planie zdjęciowym. Dlatego jego buty wykonano ze sztucznej skóry.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
