Noc żywych trupów

Night of the Living Dead (1968)
Chronometraż: 1:36 (96 min)

brak ocen
7.6/10
2767
7.2/10
25991
7.8/10
150000
Oceń film:
Data premiery
Produkcja
Budżet
$114 000
Opłaty
$89 029
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Russell Streiner, Karl Hardman
Operator
Kompozytor
Artysta
Rick Catizone
Casting
Instalacja

Krótki opis

George A. Romero, mistrz kina grozy przedstawia jeden z najsłynniejszych horrorów świata! To miała być spokojna wycieczka w rodzinne strony. Barbara i Johnny nie wiedzieli jednak, że w chwili, gdy zdecydowali się odwiedzić grób rodziców Amerykę opanowały głodne ludzkiego ciała, krwiożercze zombie... Teraz jedynym ratunkiem staje się ucieczka i pomoc przypadkowych ludzi. Czy uda im się dotrwać do świtu? Zobacz mroczny, przerażający i trzymający w napięciu jak żaden inny, horror, który na nowo zdefiniował gatunek kina grozy odkrywając przed światem nowe oblicze zombie!

Co pozostało za kulisami

  • Początkowo film mógł być komedią: pierwsza wersja scenariusza nosiła tytuł "Monster Flick" (Film o Potworach) i opowiadała o nastoletnich kosmitach, którzy przybywają na Ziemię i zaprzyjaźniają się z lokalnymi rówieśnikami.
  • W drugiej wersji scenariusza główny bohater "Nocy Anubisa" («Night of Anubis”), bo taką nazwę film otrzymał, uciekał z domu i odkrywał górę gnijących zwłok, które służyły humanoidom jako pożywienie.
  • W trzeciej wersji scenariusza fabuła była już podobna do tej znanej wszystkim – film opowiadał o zombie i nosił tytuł "Noc Pożeraczy Ciał" («Night of the Flesh Eaters").
  • Według reżysera filmu, George'a A. Romero, inspiracją do stworzenia takiej fabuły była powieść Richarda Mathesona „Jestem legendą”, w której cała populacja Ziemi zamieniała się w wampiry i nocami oblegała dom ostatniego ocalałego.
  • Ze względu na skromny budżet, aktorów trzeba było rekrutować z lokalnych teatrów. Główną rolę otrzymał Duane Jones – aktor pittsburskiego teatru – co w tamtych czasach było bardzo nietypowe: bohaterskie role nie były powierzane czarnoskórym aktorom, ale ograniczonemu w środkach reżyserowi pozostało wybrać najlepszego z wszystkich, którzy przeszli casting.
  • Duane Jones odmówił czytania kwestii głównego bohatera zapisanych w scenariuszu i sam osobiście przepisał wszystkie swoje słowa. Marilyn Eastman postąpiła tak samo – przerobiła całą scenę w piwnicy.
  • W filmie jako krew używano syropu czekoladowego, jako kostiumy służyły wyprane ubrania z second-handu, a zamiast charakteryzacji dla zombie wykorzystywano wosk z zakładu pogrzebowego. W czarno-białej kolorystyce filmu wszystko to wyglądało całkiem dobrze.
  • Żadne z hollywoodzkich studiów nie chciało dystrybuować tak brutalnej i beznadziejnej produkcji. Twórców filmu wielokrotnie proszono o złagodzenie niektórych scen i zmianę zakończenia, ale stanowczo trwali przy swoim.
  • Columbia Pictures była zainteresowana dystrybucją filmu, ale ze względu na niechęć twórców do zmiany niektórych szczegółów, również to studio się wycofało.
  • Tytuł „Noc żywych trupów” był warunkiem, że firma Walter Reade Organization będzie dystrybuować film. „Noc pożeraczy ciał” został odwołany, aby uniknąć pomyłki z filmem „Pożeracze ciał” z 1968 roku.
  • Zdjęcia krótkiego epizodu na cmentarzu trwały dwa dni.
  • Statystom, którzy wcielali się w zombie, zapłacono po 1 dolarze i dano koszulkę z napisem „Byłem zombie w filmie „Noc żywych trupów” (I was a zombie in “Night of the Living Dead”).
  • Jedynym dystrybutorem, który zainteresował się tym filmem, była firma Columbia, ale wkrótce i ona zrezygnowała z tego pomysłu, ponieważ film był czarno-biały, podczas gdy wszystkie filmy kręcono już w kolorze. Ironią losu jest to, że w 1990 roku to właśnie Columbia wystąpiła jako inicjator remaku.
  • Inwestorami filmu byli S. William Hainzman i Carl Hardman, którzy wpłacili po 30 tysięcy dolarów i otrzymali za to drobne role. Innym inwestorem był lokalny rzeźnik, który udostępnił za darmo do zdjęć dużo prawdziwej krwi i podrobów zwierzęcych.
  • Według Romero, oryginalna wersja filmu była o dziesięć minut dłuższa, ale dystrybutorzy zmusili go do jej „przycięcia”.
  • Słowo „zombie” nie pada ani razu w filmie.
  • Cmentarz, na którym odbywały się zdjęcia – Evans City Cemetery (stan Pensylwania). W latach 90. przeszedł przez niego tornadow, które nawet „otworzyło” kilka grobów.
  • „Trupa”, leżącego na drugim piętrze domu, George A. Romero wykonał samodzielnie. Do oczu użył piłeczek pingpongowych.
  • Chrześcijańscy fundamentaliści ogłosili twórców filmu czcicielami diabła.
  • Film miał być kręcony w kolorze, ale ze względu na mały budżet został nakręcony w czarno-białych tonach na taśmę 35-milimetrową.
  • W 1999 roku film został wpisany do Narodowego Rejestru Filmów Stanów Zjednoczonych.
  • Początkowo film mógł być komedią: pierwsza wersja scenariusza nosiła tytuł „Kino o potworach” („Monster Flick”) i opowiadała o nastoletnich kosmitach, którzy przybywają na Ziemię i zaprzyjaźniają się z lokalnymi rówieśnikami.
  • W scenie, w której zombie pożerają ciała w spalonym samochodzie, w rzeczywistości filmowano smażoną szynkę polaną sosem czekoladowym. Twórcy filmu żartowali, że takie połączenie nie może nie wywoływać u człowieka odruchu wymiotnego, więc aktorów grających zombie można było nawet nie charakteryzować.
  • Samochód Barbary (Judith O’Dea) i Johnny’ego należał do matki producenta i odtwórcy roli Johnny’ego Russella Streinera. Zdjęcia na cmentarzu zajęły dwa dni. Podczas przerwy w samochód przypadkowo uderzono, pozostawiając na nim wgniecenie. Scenarzysta George A. Romero przepisał tę scenę w taki sposób, że samochód zatrzymał się, uderzając w drzewo.
  • Cmentarz w mieście Evans został wybrany głównie ze względu na odosobnienie i bezludność. Znajdował się w gaju na wzgórzu i praktycznie nie było tam odwiedzających. Twórcy filmowi wcale nie chcieli znaleźć się w centrum uwagi gapiów ani policji. Ironią losu jest to, że po premierze filmu cmentarz stał się miejscem pielgrzymek turystów i fanów franczyzy.
  • W domu wybranym do zdjęć nie było w ogóle piwnicy, a co za tym idzie, nie było też prowadzących do niej schodów. Wszystkie odpowiednie sceny kręcono w piwnicy studia filmowego w Pittsburghu.
  • Ręka zombie, którą Tom w wykonaniu Kita Waynea odciął kuchennym nożem, została uformowana z gliny i wypełniona syropem czekoladowym.
  • W scenie zabójstwa matki Kyry Shona (która grała Karen Cooper) Karen zadała kilka uderzeń łopatą do węgla w poduszkę znajdującą się poza kadrem, a ktoś z ekipy filmowej rzucał garściami syropem czekoladowym na ścianę (w czarno-białym filmie był on używany zamiast sztucznej krwi). Scenę zilustrowano krzykami Marilyn Eastman, aktorki grającej Helen Cooper (matkę). Wiele lat później łopatę zakupiono do prywatnej kolekcji na aukcji internetowej.
  • Początkowo film mógł być komedią: pierwsza wersja scenariusza nosiła tytuł „Film o potworach” („Monster Flick”) i opowiadała o nastoletnich kosmitach, którzy przybywają na Ziemię i zaprzyjaźniają się z lokalnymi rówieśnikami.
  • Według reżysera filmu, George'a A. Romero, inspiracją do stworzenia takiej fabuły była powieść Richarda Mathesona „Jestem legendą”, w której cała populacja Ziemi zamieniała się w wampiry i nocami oblegała dom ostatniego ocalałego.
  • Tytuł „Noc żywych trupów” był warunkiem, że firma Walter Reade Organization będzie dystrybuować film. „Noc pożeraczy ciał” został odrzucony, aby uniknąć pomyłki z filmem „Pożeracze ciał”, który wyszedł cztery lata wcześniej.
  • Statystom, którzy grali zombie, płacono 1 dolara i dano koszulkę z napisem „Byłem zombie w filmie „Noc żywych trupów” (I was a zombie in "Night of the Living Dead").
  • Według Romero, oryginalna wersja filmu była dziesięć minut dłuższa, ale dystrybutorzy zmusili go do jej „przycięcia”.
  • „Trupa”, leżąca na drugim piętrze domu, George A. Romero wykonał samodzielnie. Do oczu użył piłeczek do ping-ponga.
  • Samochód Barbary (Judith O’Day) i Johnny’ego należał do matki producenta i odtwarzającego rolę Johnny’ego Russella Streinera. Zdjęcia na cmentarzu zajęły dwa dni. Podczas przerwy przypadkowo w samochód wjechał inny pojazd, powodując wgniecenie. Scenarzysta George A. Romero przeredagował tę scenę tak, że samochód zatrzymał się, uderzając w drzewo.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.