L’Idée fixe de Paul Valéry

Plaża nad brzegami Morza Śródziemnego, spalone słońcem piaski pod nieubłaganie błękitnym niebem; odizolowany na skale niczym Syzyf wtaczający swoją gorycz, mężczyzna stoi na krawędzi samobójstwa. Gdy rozmyśla nad swą obsesją, zakłóca go intruz – lekarz, który podobnie jak on przebywa na wakacjach. Mężczyzna owładnięty fiksacją (Pierre Arditi) wyznaje: „Czułem się w stanie nieludzkości”, podczas gdy lekarz (Bernard Murat), obwieszony wszystkimi akcesoriami wczasowicza: podbierakiem, sztalugą i pudełkiem farb, wkracza, by zakłócić tę chorobliwą samotność. Ten natrętny, uprzejmy jegomość rozpoczyna rozmowę, która przerodzi się w filozoficki pojedynek, w którym poruszane są kwestie nauki, Einsteina, polityki i słowa. MATERIAŁISTA I FILOZOF szarpią za cieniutkie nici z najbardziej przenikliwym i bosko francuskim duchem. Rozmowa staje się balsamem, intelektualnym opatrunkiem. Dobry doktor jest sprawnym praktykiem i odważnym człowiekiem!