Jak współpracować z innymi kandydatami podczas castingów grupowych

Przesłuchania grupowe budzą większy stres niż indywidualne: w pokoju jest dwudziestu kandydatów, wszyscy są w podobnym typie, a na każdego przypada zaledwie kilka minut. Pojawia się pokusa, by wyróżnić się za wszelką cenę. To właśnie ten błąd jest najczęstszym powodem porażki podczas castingu grupowego.

Po co w ogóle stosuje się ten format

Castingi grupowe organizuje się z trzech głównych powodów, a Twoje zachowanie powinno zależeć od tego, który z nich dotyczy Twojego zaproszenia.

Masowa selekcja. Gdy trzeba przejrzeć sto osób w jeden dzień – np. do statystowania, ról epizodycznych lub dużych kampanii reklamowych. Tutaj ocenia się przede wszystkim typ urody, prezencję i umiejętność słuchania poleceń. Praca aktorska schodzi na dalszy plan.

Sprawdzenie chemii (kompatybilności). Szuka się par lub grup, które dobrze wyglądają razem: rodziny, paczki przyjaciół, zespołu współpracowników. W tym przypadku nie liczy się Twoja indywidualna gra, ale to, jak wyglądasz i brzmisz w zestawieniu z innymi.

Selekcja improwizacyjna. Grupie zadaje się etiudę i sprawdza, jak każdy z uczestników w niej funkcjonuje. Jest to format często stosowany przez reżyserów z wykształceniem teatralnym, np. absolwentów Akademii Teatralnej w Warszawie czy AST w Krakowie.

Możesz doprecyzować cel castingu jednym pytaniem przed przyjściem – to od razu zdejmie z Ciebie połowę niepewności.

Na co zwracają uwagę w formacie grupowym

• Jak słuchasz. Partner mówi – kamera patrzy na Ciebie. Reakcja jest ważniejsza niż Twoja kwestia.
• Czy trzymasz zadanie, gdy uwaga nie jest skupiona na Tobie. Osoby, które „wyłączają się” między swoimi kwestiami, są natychmiast widoczne.
• Jak wchodzisz w interakcję. Czy nawiązujesz kontakt, czy zamykasz się w sobie; czy dajesz partnerowi przestrzeń, czy próbujesz zdominować scenę.
• Jak przyjmujesz polecenia. W grupie instrukcje są wydawane szybko i zazwyczaj nie są powtarzane.
• Jak wyglądasz obok innych. Wzrost, wiek, typ urody w porównaniu z resztą grupy – to kwestie niezależne od Ciebie, więc stresowanie się nimi jest bezcelowe.

Przed rozpoczęciem

Przyjdź wcześniej: w formacie grupowym spóźnialscy często nie są w ogóle włączani do etiud. Ubiór powinien być neutralny, ale nie taki, który sprawi, że znikniesz w tłumie: w pokoju pełnym osób ubranych na czarno, szary T-shirt zapada w pamięć lepiej niż czarny.

Czekając na swoją kolej, poznaj osoby obok. To nie jest kwestia towarzyska, lecz zawodowa: jeśli zostaniesz ustawiony w parę, będziesz już znać imię partnera, dzięki czemu pierwsza minuta etiudy nie zostanie zmarnowana na niezręczność.

Schowaj telefon. Reżyser castingu obserwuje pokój jeszcze przed oficjalnym startem. Osoba, która przez godzinę wpatruje się w ekran, a potem nagle „gra” zaangażowanie, jest od razu rozpoznawalna.

Jak nie zginąć, nie dominując uwagi

Główny paradoks tego formatu polega na tym, że zauważany jest nie ten, kto mówi głośniej, ale ten, kto jest bardziej precyzyjny. Próba przejęcia całej uwagi na przesłuchaniu grupowym to najczęstszy i najbardziej rażący błąd. Jest on odbierany jako brak profesjonalizmu, ponieważ na planie taki aktor mógłby „ukraść” scenę partnerowi.

Co działa zamiast tego:

• Konkretne działanie. W etiudzie musisz mieć zadanie skierowane do partnera, a nie chęć zaprezentowania siebie.
• Reakcja. Żywa reakcja na kwestię drugiej osoby w grupowym kadrze jest ceniona wyżej niż Twoja własna, perfekcyjnie wypowiedziana kwestia.
• „Podanie piłki” partnerowi. Aktor, który sprawia, że jego partner wypada lepiej, zostaje zapamiętany przez reżysera castingu jako profesjonalista – takie osoby są najczęściej zapraszane do kolejnych projektów.
• Cisza. Umiejętność milczenia w kadrze przy jednoczesnym zachowaniu obecności to rzadka umiejętność, która w grupie jest najlepiej widoczna.

Czego absolutnie nie robić

• Przerywać i mówić jednocześnie z innymi. Psuje to dźwięk wszystkim, a winny jest ten, kto przerwał.
• Wychodzić fizycznie na pierwszy plan. Zasłanianie innych osób to najkrótsza droga do odrzucenia.
• Komentować pracę innych. Nawet jeśli robisz to w dobrej wierze.
• Kłócić się z zadaniem. Pytania typu „a czy mogę zamiast tego zrobić...” kosztują w grupie znacznie więcej niż podczas castingu indywidualnego.
• Grać do kamery, a nie z partnerem. Jest to widoczne od pierwszej sekundy.
• Omawiać w przerwach inne projekty i stawki. Pomieszczenia są zazwyczaj małe, wszystko jest słychać.

Jeśli etiuda nie układa się dobrze

Grupowe improwizacje regularnie się sypią: ktoś ciągnie w swoją stronę, ktoś inny milczy, scena utyka w miejscu. Nie próbuj jej ratować, przejmując sterowanie – to nie jest Twoim zadaniem. Twoim zadaniem jest pozostać w swojej roli i dalej działać zgodnie z okolicznościami.

Jeśli partner zapomniał tekstu lub „zawisł”, najlepiej jest dać mu oparcie: zwróć się do niego bezpośrednio, zadaj pytanie w ramach sceny, zrób pauzę. Jest to zauważalne i bardzo cenione.

Jeśli zostaniesz sparowany z osobą, która ewidentnie dominuje, nie wchodź w rywalizację. Spokojna i precyzyjna praca obok chaotycznego partnera zawsze wygrywa w zapisie wideo.

Kiedy w kadrze jest kilka osób

Techniczne detale, które mają znaczenie:

• Nie zasłaniaj. Jeśli czujesz, że kogoś zasłaniasz, przesuń się o pół kroku – wygląda to naturalnie, a nie jak wycofanie się.
• Trzymaj wspólną linię. W kadrze grupowym wszyscy powinni stać mniej więcej w tej samej głębokości, inaczej ktoś wypadnie z ostrości (focusu).
• Nie patrz w obiektyw. W przesłuchaniach grupowych spojrzenie w kamerę psuje scenę bardziej niż w indywidualnych.
• Mów nieco głośniej niż zwykle, ale nie głośniej od partnera. Często jest tylko jeden mikrofon na wszystkich, umieszczony w centralnym punkcie.

Po przesłuchaniu

Z castingu grupowego często zaprasza się na indywidualne – i to jest jego główny cel. Zaproszenie może przyjść po kilku tygodniach, ponieważ najpierw analizuje się całe nagranie.

Brak zaproszenia po formacie grupowym mówi o Tobie mniej niż po indywidualnym: bardzo często wybór opiera się na dopasowaniu wizualnym, a nie na jakości gry. Dwóch świetnych aktorów, którzy po prostu do siebie nie pasują w kadrze, to częsty powód odrzucenia obu stron.

W pigułce

• Doprecyzuj wcześniej cel grupy: masowa selekcja, sprawdzenie chemii czy etiuda.
• Przyjdź wcześniej i poznaj osoby, z którymi możesz trafić do pary.
• Zauważalność daje precyzja, a nie głośność.
• Reakcja i wspieranie partnera są cenniejsze niż własna błyskotliwa kwestia.
• Sypiącej się etiudy nie trzeba ratować – trzeba pozostać przy swoim zadaniu.
• Odrzucenie w formacie grupowym częściej wynika z braku dopasowania do reszty niż z Twoich braków.

Otwartych nabory, w tym z selekcją grupową, znajdziesz w sekcji castingi.