Corona de lágrimas

Kiedy Refugio i jej trzech synów – Patricio, Edmundo i Ignacio – zostają zmuszeni do opuszczenia domu, zrządzenie losu sprowadza ich do Miasta Meksyk, gdzie zaczynają nowe życie. Osiemnaście lat później mieszkają w małym mieszkaniu w robotniczej dzielnicy. Refugio ma skromną pracę; choć cierpi na poważne problemy ze wzrokiem, zaniedbuje własne zdrowie, by zaspokoić potrzeby synów. Patricio studiuje prawo i marzy o wygodnej, dostatniej przyszłości; matka podziwia go za jego filantropijną naturę. Tymczasem Edmundo zaczyna zabiegać o względy Lucero – nieumyślnie raniąc Ignacio, który potajemnie ją kochał – podczas gdy Refugio próbuje bezskutecznie uświadomić Patricio, że nigdy nie będzie szczęśliwy z Olgą.