Kanadyjski Idol

Canadian Idol był kanadyjskim teleturniejem typu reality show, który był emitowany w CTV i opierał się na brytyjskim programie Pop Idol. Program był konkursem mającym na celu znalezienie najzdolniejszego młodego piosenkarza w Kanadzie, a prowadził go Ben Mulroney. Jon Dore był „reporterem terenowym” przez pierwsze trzy sezony. Elena Juatco przejęła tę rolę w czwartym sezonie, Dave Kerr w piątym, a Jully Black w szóstym. Program rozpoczął się od trasy po całej Kanadzie, podczas której piosenkarze przechodzili przesłuchania przed czterema sędziami: Jake'iem Goldem z Toronto, Sass Jordan z Montrealu w Quebecu, Zackiem Wernerem z Winnipeg w Manitobie i Farley'm Flexem z Ajax w Ontario. Ostatecznie liczba wykonawców została ograniczona do 10 finalistów, z których każdy występował na żywo. Widzowie mieli dwie godziny po emisji programu na oddanie głosów telefonicznych na swojego ulubionego uczestnika. W odcinku następnego wieczoru uczestnik z najmniejszą liczbą głosów wracał do domu. Po występie finałowej dwójki widzowie mieli ponad dwie godziny na głosowanie. Następnego dnia uczestnik z największą liczbą głosów zostawał ogłoszony zwycięzcą. Program był nagrywany w John Bassett Theatre w Toronto w prowincji Ontario.