Historia Brytanii

Obejmująca okres od epoki kamienia do roku 2000 „Kompletna historia Brytanii” Simona Schamy nie pretenduje do miana ostatecznej kroniki burzliwych wydarzeń, które uderzały w Wyspy Brytyjskie i je kształtowały. To, co robi Schama, to opowiedzenie tej historii w żywy i wciągający sposób, wolny od sztywności tradycyjnej akademii, personalizując kluczowe wydarzenia historyczne poprzez analizę głównych postaci, które znajdowały się w ich centrum. Nie wszyscy historycy zgodziliby się z przedstawioną tu wizją historii, kształtowanej głównie przez działania wielkich kobiet i mężczyzn, a nie przez bardziej abstrakcyjne procesy, ale w rezultacie sposób opowiadania Schamy jest znacznie bardziej porywający. Schama skutecznie obala przekonanie, że historia Brytanii była umiarkowana i stonowana, płynąc przez pokolenia dostojnie niczym galeon, przyjmując rozsądne idee i unikając tych głupich i rewolucyjnych. To nonsens. Schama opowiada historię Brytanii taką, jaka była – krwawą, konwulsyjną, niepewną, gwałtowną i kilka razy o włos od obrania zupełnie innego kursu. Schama zdaje się wręcz czerpać przyjemność z makabryczności historii. Motywy, do których wielokrotnie powraca, to wojny między Szkotami a Irlandczykami oraz konflikty katolicko-protestanckie – tylko kwestia irlandzka pozostaje nierozwiązana u progu nowego tysiąclecia. Gdy Brytania staje się monarchią konstytucyjną, Schama mówi mniej o królach i królowych, a więcej o poetach i twórcach idei, takich jak Orwell. Mimo to, dzięki swojemu ciętemu, bezpośredniemu stylowi oraz sugestywnemu tłu wizualnemu i dźwiękowemu, Schama sprawia, że historia wydaje się dziać wczoraj, a plamy krwi nie zdążyły jeszcze wyschnąć.