(Yoko Tani)

(Yoko Tani) - znana z pracy przy takich projektach: «My Geisha» (1962), «My Geisha» (1962), «The Quiet American» (1958), «The Quiet American» (1958), «Marco Polo» (1962),

Yoko Tani (谷洋子, Tani Yōko, 2 sierpnia 1928 – 19 kwietnia 1999) była japońską aktorką i artystką występującą w klubach nocnych, urodzoną we Francji.

Tani urodziła się w Paryżu. Jej imię przy urodzeniu brzmiało Itani Yōko (猪谷洋子). Określano ją czasem jako „mieszankę rasową”, „pół Francuzkę”, „pół Japonkę”, a nawet, w jednym źródle, „Japońsko-Włoszkę”, co jest nieprawdziwe.

Francuskie dokumenty (1958) wskazują, że jej ojciec i matka – oboje Japończycy – byli pracownikami ambasady Japonii w Paryżu. Tani została poczęta w drodze morskiej z Japonii do Europy w 1927 roku, a urodziła się w Paryżu rok później, dlatego otrzymała imię Yōko (洋子), które można interpretować jako „dziecko oceanu”. Później Tani zagrała rolę córki dyplomaty w filmie „Piccadilly Third Stop”.

Według japońskich źródeł rodzina wróciła do Japonii w 1930 roku, gdy Yoko była jeszcze małym dzieckiem, i nie powróciła do Francji aż do 1950 roku, po ukończeniu szkoły. Biorąc pod uwagę surowe ograniczenia w podróżowaniu Japończyków za granicę bezpośrednio po II wojnie światowej, byłoby to wydarzenie niezwykłe. Wiadomo jednak, że Itani uczęszczała do elitarnej żeńskiej szkoły w Tokio (Tokyo Women's Higher Normal School, obecnie Ochanomizu University Senior High School), a następnie ukończyła Uniwersytet Tsuda. Następnie otrzymała stypendium katolickie na studia z zakresu estetyki na Uniwersytecie w Paryżu (Sorbonie) pod kierunkiem Étienne Souriau.

Po powrocie do Paryża Tani nie wykazywała dużego zainteresowania studiami uniwersyteckimi (choć sama twierdziła, że wytrwała przez dwa lata, mimo że rozumiała niewiele z tego, co mówiono). Zamiast tego poczuła silną fascynację kabaretami, klubami nocnymi i różnorodnymi music-hallami, gdzie, prezentując się jako egzotyczna piękność orientalna, szybko zyskała reputację dzięki prowokacyjnym tańcom w stylu „gejszy”, które zwykle kończyły się zrzucaniem kimona. Tam została zauważona przez Marcela Carné, który wprowadził ją do kręgu swoich przyjaciół – reżyserów i aktorów, w tym Rolanda Lesaffre, którego później poślubiła. W efekcie zaczęła otrzymywać drobne role w filmach – początkowo (jak można się było spodziewać) jako japońska tancerka, w filmie Gréville’a „Le port du désir” (1953–1954, wydany w 1955 roku) – oraz na scenie, w roli Lotus Bleu w przedstawieniu „la Petite Maison de Thé” (francuska adaptacja „The Teahouse of the August Moon”) w Théâtre Montparnasse w sezonie 1954–1955. ...

Źródło: Artykuł "Yoko Tani" z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Yoko Tani)

Cała filmografia (Yoko Tani)