(Mick Jones)

Michael Leslie Jones (ur. 27 grudnia 1944) jest angielskim muzykiem, kompozytorem i producentem muzycznym, najbardziej znanym jako ostatni z oryginalnych członków brytyjsko-amerykańskiego zespołu rockowego Foreigner. Przed dołączeniem do Foreigner grał w zespole Spooky Tooth.

Michael Leslie Jones urodził się 27 grudnia 1944 roku w Portsmouth w Anglii. Jones zaczął grać na gitarze w młodym wieku i postanowił związać swoją karierę z muzyką.

Profesjonalną karierę muzyczną rozpoczął na początku lat 60. jako członek zespołu Nero and the Gladiators, który w 1961 roku zdobył dwa niewielkie hity w Wielkiej Brytanii. Po rozpadzie Nero and the Gladiators Jones pracował we Francji jako kompozytor i muzyk sesyjny dla takich artystów jak Françoise Hardy, Sylvie Vartan oraz Johnny Hallyday („francuski Elvis”), dla których napisał wiele utworów, w tym „Je suis né dans la rue” i „À tout casser” (w którym na gitarze gra Jimmy Page). Kiedy The Beatles koncertowali we Francji w 1964 roku, zaprzyjaźnili się z Jonesem, gdy Sylvie Vartan – ówczesna dziewczyna, a późniejsza żona Hallydaya – występowała w tym samym programie co oni. Między 1965 a 1971 rokiem Jones nagrywał we Francji z Tommym Brownem (Thomas R. Browne) jako State of Mickey & Tommy, a także pod innymi pseudonimami sesyjnymi, takimi jak Blackburds, Nimrod i J&B.

Po opuszczeniu Francji i powrocie do ojczyzny, Jones w 1971 roku połączył siły z Garym Wrightem, byłym członkiem zespołu Spooky Tooth, tworząc grupę Wonderwheel. W 1972 roku Jones i Wright odnowili zespół Spooky Tooth, a następnie Jones został członkiem Leslie West Band. Grał również na gitarze na albumach Wind of Change (1972) Petera Framptona oraz Dark Horse (1974) George'a Harrisona.

W 1976 roku Jones wraz z Ianem McDonaldem założył zespół Foreigner i zrekrutował wokalistę Lou Gramma. Jones był koproducentem wszystkich albumów zespołu i współautorem większości ich utworów wraz z Grammem. Przypisuje mu się samodzielne napisanie najpopularniejszego singla zespołu, „I Want to Know What Love Is”. Pod koniec lat 80. w zespole pojawiły się napięcia wynikające z różnic w guście muzycznym między Grammem, który preferował twardsze brzmienie rockowe, a Jonesem, zainteresowanym syntezatorami. Gramm opuścił zespół w 1990 roku, ale powrócił w 1992. W 1989 roku Jones wydał swój jedyny solowy album zatytułowany Mick Jones w wytwórni Atlantic Records. Jones jest jedyną osobą, która występuje na każdym albumie Foreigner.

W przerwach od działalności w Foreigner Jones rozpoczął również karierę producenta, pracując przy takich albumach jak 5150 (1986) Van Halen, Fame and Fortune (1986) Bad Company oraz Storm Front (1989) Billy'ego Joela.

Wspólnie z Ericiem Claptonem napisał utwór „Bad Love” na album Journeyman, a w 2002 roku współtworzył piosenkę „On Her Mind” z Duncanem Sheikiem. Pod koniec lat 90. i na początku 2000. grał w zespole Bill Wyman's Rhythm Kings.

Jones był żonaty z Ann Dexter-Jones, celebrytką, pisarką i projektantką biżuterii, matką Marka, Samanthy i Charlotte Ronson. Z Dexter-Jones ma dwoje dzieci, Annabelle Dexter-Jones i Alexandra Dexter-Jones. Po niemal 25 latach małżeństwa (1983–2007) rozwiedli się w 2007 roku. W marcu 2017 roku para ponownie wzięła ślub. Jones ma również dwóch synów, Romana i Christophera Jonesa, z poprzednich związków.