(Marie-Monique Robin)

(Marie-Monique Robin) - Director, Writer znana z pracy przy takich projektach: «Vive les microbes !» (2024), «Vive les microbes !» (2024),

Marie-Monique Robin (ur. 15 czerwca 1960 r. w Poitou-Charentes) jest francuską dziennikarką telewizyjną i reżyserką filmów dokumentalnych. Zazwyczaj wydaje książki i filmy dokumentalne jednocześnie na tematy, które bada, aby uświadomić większej liczbie osób kwestie, którymi się zajmuje.

Jej praca została uhonorowana licznymi nagrodami: nagrodą Albert Londres z 1995 roku za „Voleurs d'yeux” (1994), reportaż o kradzieży organów; nagrodą francuskiego Senatu dla najlepszego dokumentu politycznego za „Escadrons de la mort, l'école française” (2003), film o przekazywaniu przez Francję technik kontrpartyzanckich (w tym tortur) Argentynie; oraz nagrodą Rachel Carson za „Le monde selon Monsanto” (2008), film o firmie Monsanto i zagrożeniach dla środowiska wynikających z jej produktów, w tym organizmów modyfikowanych genetycznie (GMO).

Marie-Monique Robin urodziła się w 1960 roku i dorastała w departamencie Deux-Sèvres, gdzie jej rodzice byli rolnikami. Studiowała nauki polityczne na Uniwersytecie w Saarbrücken, a następnie ukończyła centrum kształcenia dziennikarskiego przy Uniwersytecie w Strasburgu.

Po studiach dziennikarskich w Strasburgu przez pewien czas pracowała w stacji France 3. Robin udała się do Nikaragui, a następnie pracowała w Ameryce Południowej jako niezależna reporterka. Odwiedziła Amerykę Południową ponad 80 razy, w tym 30 razy na Kubie. Przygotowywała reportaże o kolumbijskich partyzantkach, a później pracowała dla agencji informacyjnej CAPA.

„Voleurs d'yeux” (Złodzieje oczu) z 1994 roku to tytuł książki i opartego na niej filmu, dotyczącego jej śledztwa w sprawie kradzieży organów. Po emisji filmu w Organizacji Narodów Zjednoczonych rzecznik USIA stwierdził, że jest on kłamstwem. Dziennikarka była poddawana różnym naciskom i atakom osobistym, jednak w następnym roku, w 1995, otrzymała nagrodę Albert Londres za swój film. Przyznanie nagrody zostało jednak zawieszone, gdy jury badało zarzuty o nieprawdziwość informacji, po tym jak francuscy lekarze odkryli, że jedno z dzieci, którego rogówki miały zostać skradzione według filmu, wciąż je posiadało. Po wielomiesięcznych dyskusjach komisja zdecydowała się podtrzymać nagrodę, ponieważ nie stwierdzono „złej woli”.

Następnie Marie-Monique Robin odeszła z CAPA, aby pracować jako freelancerka. Przygotowała reportaż o Kubie dla programu telewizyjnego „Thalassa”. Innym jej projektem było badanie wzrostu liczby fałszywych oskarżeń o pedofilię kierowanych przeciwko nauczycielom.

W 2003 roku Robin zrealizowała film dokumentalny pt. „Escadrons de la mort, l'école française” (Brygady śmierci: francuska szkoła), w którym badała mało znane powiązania między francuskimi służbami specjalnymi a ich odpowiednikami w Argentynie i Chile. (W roku następnym opublikowała książkę na ten sam temat). W szczególności udokumentowała, że Francuzi przekazali Argentynie taktyki kontrpartyzanckie, które opracowali i stosowali podczas wojny algierskiej (1954–62), w tym szeroko zakrojone tortury i praktykę „wymuszeń zaginięć”. Siły bezpieczeństwa wykorzystały je później podczas „Brudnej wojny” (1976–1983) oraz w ramach Operacji Kondor. W uznaniu za tę pracę otrzymała w 2003 roku nagrodę francuskiego Senatu dla „najlepszego dokumentu politycznego roku”. Robin stwierdziła w sierpniowym wywiadzie dla „L'Humanité”: „[Francuzi] usystematyzowali technikę wojskową w środowisku miejskim, która została następnie skopiowana i wdrożona w łacińskoamerykańskich dyktaturach”. ...

Źródło: Artykuł „Marie-Monique Robin” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Marie-Monique Robin)

Cała filmografia (Marie-Monique Robin)