(José Bohr) - Producer znany z pracy przy tego typu projektach: «El hombre que se llevaron» (1946), «El hombre que se llevaron» (1946),
Urodzony w Niemczech 3 listopada 1901 roku jako Joseph Bohr Elzer, młody José Bohr przybył z rodziną do południowego Chile w 1904 roku, aby wziąć udział w kolonizacji tych terenów. To właśnie w mieście Punta Arenas rozpoczął swoją wczesną karierę filmową i muzyczną, komponując pieśni, w tym hymn „Punta Arenas”, grając na pianinie w kinach niemych i tworząc pierwsze prace filmowe przed ukończeniem dwudziestego roku życia.
Po emigracji do Santiago w 1921 roku udał się do Brazylii, Urugwaju i Argentyny, zatrudniony przez chilijskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych do nakręcenia filmu dokumentalnego. Później osiadł w Buenos Aires, gdzie skomponował znaczną część z 200 utworów, które wzbogaciły ówczesny popularny repertuar pieśni, takich jak „Y tenía un lunar”, „Cascabelito” i „Pero hay una melena”, a także tanga reklamowe dla domów muzycznych. Po raz pierwszy wystąpił w Stanach Zjednoczonych w 1925 roku, grając w musicalu „Gaucho” w teatrze Paramount na Broadwayu. W tym kraju obracał się w gronie gwiazd wielkiego ekranu, ciesząc się sukcesami i bohemistycznym stylem życia. Niedługo potem wystąpił w pierwszym hiszpańskojęzycznym filmie wyprodukowanym w Hollywood, „Sombras de gloria”, za który otrzymał symbolicznego Oscara, ponieważ kategoria najlepszego filmu zagranicznego nie istniała jeszcze wtedy.
W Meksyku, do którego przeniósł się w 1932 roku i gdzie zaprzyjaźnił się ze słynnymi artystami, takimi jak Luis Buñuel, Cantinflas i Jorge Negrete, stał się jednym z pionierów kina, nakręcąc ponad trzydzieści filmów. To właśnie tam w 1936 roku Claudio Arrau wystąpił i zinterpretował muzykę w jego filmie poświęconym życiu Liszta.
Po powrocie do Chile w 1940 roku pełnił funkcję dyrektora generalnego Chile Films i nakręcił 16 filmów. Do wszystkich skomponował muzykę, co było regułą w przypadku sześćdziesięciu filmów, które stworzył w ciągu swojego życia. Do jego najsłynniejszych dzieł należą „Uno que ha sido marino”, „Si mis campos hablaran” oraz „El gran circo Chamorro”.
Oprócz miana Zasłużonego Syna miasta Punta Arenas, nadanego w 1976 roku, został odznaczony przez rząd Orderem Zasługi Bernardo O'Higginsa.
W latach 80. osiadł w Danii wraz z synami, Danielem i Eduardo, którzy również poświęcili się filmowi i muzyce.
Zmarł 29 maja 1994 roku w Oslo w Norwegii.