Bernhard Wicki (Bernhard Wicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Bernhard Wicki (ur. 28 października 1919 r. w St. Pölten w Austrii, zm. 5 stycznia 2000 r. w Monachium) był austriackim aktorem i reżyserem filmowym.

W Breslau Wicki studiował historię sztuki, historię oraz literaturę niemiecką. W 1938 roku przeniósł się do szkoły dramatycznej Schauspielschule des Staatlichen Schauspielhauses w Berlinie. W 1939 roku, z powodu przynależności do Bündische Jugend, był przez wiele miesięcy więziony w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen. Po zwolnieniu przeniósł się do Wiednia, a następnie w 1944 roku do Szwajcarii.

Po zakończeniu II wojny światowej wystąpił w wielu filmach, takich jak „Die letzte Brücke” (1953) i „Es geschah am 20. Juli” (1955). Był również fotografem. Pierwszą próbę reżyserską podjął trzy lata później, tworząc film dokumentalny „Warum sind sie gegen uns?” (1958). Międzynarodową sławę przyniósł mu antywojenny film z 1959 roku pt. „Die Brücke” (Most). W 1961 roku otrzymał Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszego reżysera na 11. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie za film „Cud ojca Malachii”.

Po jego śmierci w 2001 roku w Monachium powołano fundusz imienia Bernarda Wickiego (Bernhard Wicki Memorial Fund). Od 2002 roku fundusz ten przyznaje nagrodę filmową „The Bridge”, uznawaną za nagrodę pokojową. W 2006 roku ustanowiono kolejną nagrodę w wysokości 15 000 euro, przyznawaną w mieście Emden od 2000 roku. Był patronem Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Emden-Norderney, który odbył się po raz pierwszy w 1990 roku.

Pierwszą żoną Wickiego była Agnes Fink, koleżanka z zawodu, a później poślubił Elisabeth Endriss, również aktorkę. W filmie dokumentalnym „Verstörung - und eine Art von Poesie” (czerwiec 2007) Elisabeth Wicki-Endriss przedstawiła życie i twórczość Bernarda Wickiego.

Spoczywa na cmentarzu Nymphenburger w Monachium (grób nr 4-1-23).

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Bernhard Wicki”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.