Dżejms Westerfild (James Westerfield) - znany z pracy przy tego typu projektach: «On the Waterfront» (1954), «Na nabrzeżach» (1954), «Birdman of Alcatraz» (1962), «Ptasznik z Alcatraz» (1962), «The Magnificent Ambersons» (1942),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
James A. Westerfield (22 marca 1913 – 20 września 1971) był amerykańskim aktorem teatralnym, filmowym i telewizyjnym.
Urodził się w Nashville w stanie Tennessee, jako syn producenta cukierków Brashera Omiera Westerfield i jego żony Dory Elizabeth Bailey; wychowywał się w Detroit w stanie Michigan. (Artykuł w wydaniu „The Brooklyn Daily Eagle” z 12 czerwca 1949 roku podaje informacje podważające powyższe zdanie. Opisuje on Westerfield jako „syna słynnego producenta i reżysera” oraz stwierdza, że w młodości mieszkał w Denver w Kolorado).
Zainteresował się teatrem jako młody człowiek, a w latach 30. XX wieku dołączył do słynnego Pasadena Community Playhouse, w którym wystąpił w dziesiątkach sztuk. Po debiucie w 1940 roku zagrał w licznych filmach, a następnie udał się do Nowego Jorku, gdzie wystąpił na Broadwayu, zdobywając dwie nagrody New York Drama Critics' Circle za role drugoplanowe w „Szalonej kobiecie z Chaillot” oraz „Historii detektywa”. Później powrócił do Hollywood, gdzie zagrał w ponad 40 kolejnych filmach. Westerfield nie zaprzestał działalności teatralnej. W posiadanej przez siebie letniej scenie namiotowej w Danbury w stanie Connecticut wyreżyserował ponad 50 musicali, a także był pierwszym reżyserem scenicznym i producentem w Greek Theatre w Los Angeles. Przez trzy sezony reżyserował spektakle „Theatre Under the Stars” w Vancouver w Kolumbii Brytyjskiej, a w rolach musicalowych występował w Detroit Civic Light Opera, Los Angeles Civic Light Opera oraz San Francisco Civic Light Opera.
W kinie Westerfield wystąpił m.in. w filmach „Wspaniali Ambersons” (1942), „Na nabrzeżu” (1954), „Lucy Gallant” (1955), westernie „Decyzja o zmierzchu” (1957) w reżyserii Budda Boettichera z Randolph Scottem w roli głównej, „Cowboyu” (1958), w roli powracającej postaci w „Roztargnionym profesorze” (1961) i jego kontynuacji „Syn Flubbera” (1963), „Ptaku z Alcatraz” (1962), „Ulubionym sporcie mężczyzn” (1964), „Synach Katie Elder” (1965), „Wysoko zawieszeni” (1968) oraz „Prawdziwej odwadze” (1969).
Westerfield grał w wielu produkcjach telewizyjnych, w tym w siedmiu odcinkach serialu „Podróże Jaimie McPheetersa” stacji ABC w latach 1963–1964 jako John Murrel (w roli głównej występował wówczas młody aktor Kurt Russell). Dwa razy pojawił się gościnnie w „Perrym Masonie”, m.in. jako szeryf Bert Elmore w odcinku „Sprawa gniewnego żałobnika” z 1957 roku. W 1954 roku wystąpił również w odcinku serialu „Samotny jeździec” zatytułowanym „Teksaski pojedynek”.
Westerfield pojawił się także w takich serialach jak „Strzelec”, „Kalifornijczycy”, „Richard Diamond, prywatny detektyw”, „Alaskczycy”, „Buntownik”, „Straightaway”, „Idę swoją drogą”, „Asfaltowa dżungla”, „Hazel”, „Show Andy’ego Griffitha”, „Daniel Boone”, „Mieszkańcy Beverly Hillbillies” oraz „Strzały z Gunsmoke”. W odcinku „Kosmiczny cyrk” (1966) serialu „Zagubieni w kosmosie” wcielił się w rolę dyrektora cyrku, doktora Marvello.
W młodości Westerfield dzielił pokój z George'em Reevesem, który również był aktorem w Pasadena Playhouse. Pozostali bliskimi przyjaciółmi aż do śmierci Reevesa w 1959 roku.
Westerfield był żonaty z Alice G. Fay (aktorką występującą pod pseudonimem Fay Tracey), która przeżyła go wraz z jego matką. Westerfield zmarł na zawał serca w Woodland Hills w Kalifornii w wieku pięćdziesięciu ośmiu lat.