Andi Sidaris (Andy Sidaris)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Andrew W. "Andy" Sidaris (ur. 20 lutego 1931, zm. 7 marca 2007) był amerykańskim reżyserem telewizyjnym i filmowym, producentem filmowym, aktorem i scenarzystą.

Sidaris był najbardziej znany ze swojej serii filmów klasy B, "Bullets, Bombs, and Babes" (lub "Bullets, Bombs, and Boobs"), w skrócie BBB, produkowanych w latach 1985–1998. Filmy te charakteryzowały się zmienną obsadą aktorów, składającą się głównie z modelek Playboya i "Pet" z Penthouse, w tym Julie Strain, Dony Speir, Hope Marie Carlton, Cynthii Brimhall, Roberty Vasquez, Julie K. Smith, Shae Marks i Wendy Hamilton. Wiele jego filmów było kręconych w całości lub w dużej mierze w Shreveport, z udziałem lokalnych aktorów lub aktorów związanych z tym miastem.

Przed filmami klasy B, Sidaris był pionierem telewizji sportowej. Reżyserował transmisje setek meczów futbolu i koszykówki, wydarzeń olimpijskich i programów specjalnych, a za swoją pracę otrzymał siedem nagród Emmy. Najbardziej znany był ze współpracy z ABC's Wide World of Sports; był pierwszym reżyserem tego programu i pełnił tę funkcję przez 25 lat.

Sidaris wprowadził to, co nazwał "honey shot", czyli zbliżenia na cheerleaderki i ładne dziewczyny na trybunach podczas wydarzeń sportowych. W 1969 roku otrzymał nagrodę Emmy za reżyserię Letnich Igrzysk Olimpijskich. W latach 70. XX wieku rozszerzył swoją działalność na telewizję dramatyczną, reżyserując odcinki takich programów jak Gemini Man (1976), Kojak CBS (w połowie lat 70.), The Hardy Boys/Nancy Drew Mysteries ABC (pod koniec lat 70.) i Monday Night Football ABC.

Rozszerzył swoją działalność na kino, specjalizując się w filmach akcji z bujnymi modelkami Playboya i "Pet" z Penthouse, uzbrojonymi w broń, o tytułach takich jak Fit to Kill i Savage Beach. Większość serii "Triple B" Sidarisa (później nazwanej L.E.T.H.A.L. Ladies) skupiała się na przygodach zespołu agentów specjalnych i była kręcona głównie na Hawajach. Wiele filmów z tej serii było jedynie produkowanych przez niego, a scenariusze i reżyserię prowadzili inni. Chociaż w serii występowały powracające postacie, ciągłość między filmami nie była priorytetem i zdarzało się, że aktorka, która grała czarną charakterkę (i została zabita) w jednym filmie, pojawiała się w kolejnym jako bohaterka.

Wraz z żoną, Arlene T. Sidaris (ur. ok. 1942), jako partnerką produkcyjną, Sidaris nakręcił dwanaście filmów. Po śmierci Sidarisa, ona prowadzi oficjalne strony internetowe jego dwunastu filmów.