(Ernest Torrence)

(Ernest Torrence) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Hunchback of Notre Dame» (1923), «The Hunchback of Notre Dame» (1923), «Steamboat Bill, Jr.» (1928), «Marynarz słodkich wód» (1928), «The Tingler» (1959),

Był człowiekiem, którego uwielbiało się obgadywać. Ta górująca (193 cm), niezwykle imponująca postać, gwiazdor z zimnymi, pustymi, małymi oczami i ogromnym, wystającym nosem, stał się jednym z najlepszych czarnych charakterów kina niemego. Urodził się jako Ernest Thayson Torrence-Thompson 26 czerwca 1878 roku w Edynburgu, w Szkocji. Co zaskakujące, był wybitnym pianistą i barytonem operowym. Absolwent Konserwatorium w Stuttgarcie i Akademii w Edynburgu, a następnie stypendysta Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie, występował z zespołem operowym D'Oyly Carte w produkcjach takich jak „The Emerald Isle” (1901) i „The Talk of the Town” (1905), zanim zaczęły się poważne problemy z głosem. Zarówno Ernest, jak i jego brat, aktor David Torrence, przybyli do Ameryki bezpośrednio ze Szkocji przed I wojną światową. Skupiając się wyłącznie na karierze aktorskiej, obaj bracia zostali doświadczonymi aktorami na nowojorskiej scenie. Ernest zadebiutował na Broadwayu w „Modest Suzanne” w 1912 roku, a wybitna rola w „The Night Boat” w 1920 roku zwróciła na niego uwagę hollywoodzkich filmowców.

Zyskał uznanie wcielając się w podłą postać Luke'a Hatburna w filmie „Tol'able David” (1921) u boku Richarda Barthelmessa i natychmiast na stałe związał się z filmem. Ernest, biegły zarówno w komedii, jak i dramacie, uniknął szkodliwego stereotypu dzięki sympatycznemu portretowi zgorzkniałego staruszka w klasycznym westernie „The Covered Wagon” (1923). Jeszcze bardziej umocnił swoją pozycję, zdobywając znakomite role u boku Lona Chaneya w „Dzwonnik z Notre Dame” (1923) jako Clopin, króla żebraków, oraz Betty Bronson w „Piotru Panu” (1924) jako podły Kapitan Hook. W nietypowej obsadzie zagrał u boku Clary Bow w „Mantrap” (1926) jako łagodny, niedźwiedziowaty drwal poszukujący żony, a także wziął udział w innych klasykach kina niemego, takich jak „Król królów” (1927) (jako Piotr) i „Parowiec Bill Jr.” (1928) jako kapitan statku parowego, ojciec Bustera Keatona.

Pomimo swojej złowrogiej obecności na ekranie, Ernest w życiu prywatnym był znany jako uprzejmy i wykształcony dżentelmen. Pomyślnie przeszedł do filmów dźwiękowych i był w stanie zagrać wspaniałego nemezisa, doktora Moriarty'ego, w filmie „Sherlock Holmes” (1932) z Clive'em Brooksem w roli głównej, zanim przyszedł jego przedwczesny koniec. Ernest zmarł po nakręceniu scen jako przemytnik w filmie „I Cover the Waterfront” (1933) z Claudette Colbert w Nowym Jorku 15 maja 1933 roku, w stosunkowo młodym wieku 54 lat. Okazuje się, że podczas podróży statkiem do Europy Torrence doznał ostrego ataku kamieni żółciowych i został natychmiast przewieziony do szpitala w Nowym Jorku. Zmarł na skutek powikłań po operacji. Wyglądając i zwykle grając dużo starszego, niż był w rzeczywistości, Hollywood stracił niezwykle utalentowanego i energicznego aktora charakterystycznego, który miał przed sobą dziesiątki filmów.

Najważniejsze dzieła (Ernest Torrence)

Cała filmografia (Ernest Torrence)