(Lila Lee) - znana z pracy przy takich projektach: «Broken Hearts» (1926), «Broken Hearts» (1926),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Lila Lee (urodzona jako Augusta Wilhelmena Fredericka Appel, 25 lipca 1905 – 13 listopada 1973) była wybitną aktorką filmową, głównie odtwórczynią głównych ról kobiecych, w erze kina niemego i wczesnego kina dźwiękowego.
W 1918 roku została wybrana do kontraktu filmowego przez hollywoodzkiego magnata Jessego Lasky'ego dla Famous Players-Lasky Corporation, która później przekształciła się w Paramount Pictures. Jej pierwszy pełnometrażowy film, „The Cruise of the Make-Believes”, przyniósł nastoletniej debiutantce duże uznanie publiczności, a Lasky szybko wysłał Lee w wyczerpującą kampanię promocyjną. Krytycy chwalili Lilę za jej nieskazitelny wizerunek i sympatyczne role charakterystyczne. Lee szybko awansowała do rangi głównej aktorki i często występowała u boku takich gwiazd matinee jak Conrad Nagel, Gloria Swanson, Wallace Reid, Roscoe „Fatty” Arbuckle i Rudolph Valentino. Lee wykaziwała więcej niż niewielkie podobieństwo do Ann Little, byłej gwiazdy Paramount i częstej partnerki filmowej Reida, która wycofywała się z branży filmowej, a na tym etapie swojej kariery przypominała jeszcze bardziej Marguerite Clark.
W 1922 roku Lee obsadzono w roli Carmen w niezwykle popularnym filmie „Krew i piasek”, u boku idola ekranu Rudolpha Valentino i wampa kina niemego Nity Naldi; w tym samym roku Lee zdobyła pierwszą nagrodę WAMPAS Baby Stars. Przez całe lata 20. Lee pozostawała bardzo popularną odtwórczynią głównych ról, występując w dziesiątkach cenionych przez krytyków i szeroko oglądanych filmów.
Gdy „szalone lata dwudzieste” dobiegały końca, popularność Lee zaczęła spadać, w związku z czym przygotowała się do przejścia do kina dźwiękowego. Jest jedną z niewielu głównych aktorek kina niemego, której sława nie załamała się wraz z pojawieniem się dźwięku. Powróciła do współpracy z wielkimi studiami i wystąpiła, co szczególnie zapadło w pamięć, w filmie „Nieświęta trójca” z 1930 roku u boku starszego Lona Chaneya w jego jedynym filmie dźwiękowym. Jednak seria błędnych decyzji zawodowych oraz nawroty gruźlicy i alkoholizmu utrudniły dalsze projekty, w wyniku czego Lee została zepchnięta do ról w filmach głównie kategorii B.