Carol Channing (Carol Channing) - znana z pracy przy takich projektach: «The Brave Little Toaster Goes to Mars» (1998), «Dzielny Mały Toster jedzie na Marsa» (1998), «Thumbelina» (1994), «Calineczka» (1994), «ShowBusiness: The Road to Broadway» (2007),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Carol Elaine Channing (31 stycznia 1921 – 15 stycznia 2019) była amerykańską aktorką, piosenkarką, tancerką i komiczką. Znana z ról w musicalach na Broadwayu i w filmach, swoje postaci obdarzała zazwyczaj żarliwą ekspresją i łatwo rozpoznawalnym głosem, zarówno podczas śpiewu, jak i w celach komediowych. Channing studiowała również aktorstwo w Neighborhood Playhouse School of the Theatre w Nowym Jorku.
Karierę rozpoczęła jako aktorka musicalowa na Broadwayu, występując w „Gentlemen Prefer Blondes” w 1949 roku oraz w „Hello, Dolly!” w 1964 roku, za którą otrzymała nagrodę Tony dla najlepszej aktorki w musicalu. Obie te role powracała do wielokrotnie w ciągu swojej kariery, ostatni raz wcielając się w postać Dolly w 1995 roku. Channing została nominowana do swojej pierwszej nagrody Tony w 1956 roku za „The Vamp”, a następnie w 1961 roku za „Show Girl”. Czwartą nominację do nagrody Tony otrzymała w 1974 roku za musical „Lorelei”.
Jako aktorka filmowa zdobyła Złoty Globus i została nominowana do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę Muzzy w filmie „Thoroughly Modern Millie” (1967). Wśród jej innych występów filmowych znajdują się „The First Traveling Saleslady” (1956) oraz „Skidoo” (1968). W telewizji występowała jako artystka w programach rozrywkowych, od „The Ed Sullivan Show” w latach 50., po „Hollywood Squares”. Wybitną rolę zagrała jako Biała Królowa w telewizyjnej produkcji „Alicja w Krainie Czarów” (1985), a w 1966 roku wystąpiła w swoim pierwszym z wielu programów specjalnych pt. „An Evening with Carol Channing”.
W 1981 roku Channing została wprowadzona do American Theatre Hall of Fame, a w 1995 roku otrzymała nagrodę Tony za całokształt twórczości. Występowała i pojawiała się publicznie jeszcze po dziewięćdziesiątce, śpiewając utwory ze swojego repertuaru i opowiadając anegdoty fanom w stylu kabaretowym. W 2002 roku wydała autobiografię „Just Lucky I Guess”, a w 2012 roku ukazał się film dokumentalny o jej karierze pt. „Larger Than Life”.