Ben Hall (Ben Hall)

Benjamin Joseph Hall (18 marca 1899 – 20 maja 1985) był amerykańskim aktorem, który występował od dzieciństwa i pracował przez trzy i pół dekady, głównie w rolach drugoplanowych.

Urodzony w Brooklynie w Nowym Jorku jako najstarsze dziecko amerykańskiego dokera George'a E. Halla i jego angielskiej żony Constance L. Fletcher, Ben Hall zaczął pojawiać się w filmach, gdy miał nieco ponad dziesięć lat. Po kilku filmach jego rodzina przeprowadziła się do Weehawken w New Jersey, a w 1918 roku Ben podjął pracę jako urzędnik bankowy na Manhattanie. Jednak do 1920 roku Ben i jego matka przenieśli się do Los Angeles (gdzie dołączyli do nich później jego młodszy brat, George Jr.).

Przez pewien czas Hall pracował w studiach filmowych jako rekwizytor, lecz ostatecznie zaczął otrzymywać małe role i do 1926 roku ponownie utrzymywał się z aktorstwa. Stał się mniej znanym, ale dość często angażowanym członkiem stałej obsady Johna Forda (tzw. John Ford Stock Company), występując w ośmiu filmach tego reżysera między 1929 a 1946 rokiem. Najbardziej zapadającą w pamięć z tych epizodycznych ról była prawdopodobnie rola fryzjera, który zaczesuje i perfumuje włosy Wyatta Earpa w filmie „Moja droga Clementine” (1946).

Hall zakończył karierę aktorską w 1949 roku, choć żył jeszcze przez kolejne 36 lat. Zmarł w 1985 roku w North Hollywood w Kalifornii.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii