Fudżiko Jamamoto (Fujiko Yamamoto)

Fujiko Yamamoto (山本富士子, Yamamoto Fujiko) (ur. 11 grudnia 1931) jest japońską aktorką teatralną, filmową i telewizyjną. W 1950 roku wygrała pierwszy konkurs Miss Nippon Grand Prix, a między 1953 a 1963 rokiem wystąpiła w ponad 100 filmach, w tym w produkcjach takich reżyserów jak Yasujirō Ozu, Kon Ichikawa, Shirō Toyoda i Kōzaburō Yoshimura.

Yamamoto urodziła się 11 grudnia 1931 roku w dzielnicy Nishi w Osace. W 1953 roku zadebiutowała w Daiei Film i stała się jedną z najważniejszych aktorek studia. Yamamoto uważana była za jedną z najpiękniejszych kobiet w Japonii, z – jak pisała historyczka kina Catherine Russell – „szlachetnymi” rysami twarzy, które reprezentowały klasyczny ideał japońskiej urody. Dzięki temu idealnie nadawała się do ról kostiumowych w popularnych dramatach historycznych tamtej epoki, a jej rzadsze role we współczesnych produkcjach (takich jak „Kwiat równonocy” Ozu i „Bycie we dwoje nie jest łatwe” Ichikawy) były często kręcone zbliżeniami w stylu „gwiazdy filmowej”, które odróżniały ją od współczesnego sposobu opowiadania historii w filmach.

W 1963 roku, gdy zbliżał się termin odnowienia jej kontraktu, zażądała zmian. Szef Daiei, Masaichi Nagata, odmówił, zwolnił ją i uniemożliwił jej znalezienie pracy w innych studiach filmowych poprzez Porozumienie Pięciu Spółek. Po zwolnieniu z Daiei, Yamamoto występowała w serialu telewizyjnym Toshiba Sunday Theatre i na Fuji TV. Mimo częstych występów na scenie i w telewizji, od tamtej pory nie pojawiła się już w żadnym filmie.