Benny Carter (Benny Carter)

Benny Carter (Benny Carter) - , Orkiestrator, Kompozytor muzyki oryginalnej, Muzyka, Aranżer muzyki znany z pracy przy tego typu projektach: «An American in Paris» (1951), «Amerykanin w Paryżu» (1951), «The Snows of Kilimanjaro» (1952), «Śniegi Kilimandżaro» (1952), «The Guns of Navarone» (1961),

Bennett Lester Carter (8 sierpnia 1907 – 12 lipca 2003) był amerykańskim saksofonistą jazzowym, klarnetystą, trębaczem, kompozytorem, aranżerem i liderem zespołu. Wraz z Johnnym Hodgesem był pionierem gry na saksofonie altowym. Od początku swojej kariery w latach 20. XX wieku pracował jako aranżer, tworząc m.in. partytury dla big bandu Fletchera Hendersona, które ukształtowały styl swingowy. Jego kariera była niezwykle długa i trwała aż do lat 90. W latach 80. i 90. otrzymał osiem nominacji do nagrody Grammy, w tym wyróżnienie za całokształt twórczości (Lifetime Achievement Award).

Carter urodził się w Nowym Jorku w 1907 roku. Lekcji pianina pobierał u matki oraz innych osób z sąsiedztwa. Grał na trąbce i krótko eksperymentował z saksofonem melodycznym, zanim ostatecznie wybrał saksofon altowy. W latach 20. występował z June Clark, Billym Paige'em i Earlem Hinesem, a następnie koncertował jako członek zespołu Wilberforce Collegians pod kierownictwem Horace'a Hendersona. Po raz pierwszy pojawił się na nagraniach w 1927 roku jako członek grupy Paradise Ten prowadzonej przez Charliego Johnsona. Powrócił do Collegians i do 1929 roku pełnił funkcję lidera zespołu, występując m.in. w Savoy Ballroom w Nowym Jorku.

Na początku lat 20. Carter pracował jako aranżer dla Fletchera Hendersona, przejmując stanowisko po Donie Redmanie. Nie posiadał formalnego wykształcenia w zakresie aranżacji; uczył się metodą prób i błędów, analizując istniejące partytury i „pisząc najpierw partię pierwszej trąbki i pierwszego saksofonu – co oczywiście było najtrudniejszą drogą. Robiłem tak przez całkiem długi czas, zanim dowiedziałem się, czym w ogóle jest partytura”.

Opuścił zespół Hendersona, aby objąć dawną funkcję Redmana jako lider McKinney's Cotton Pickers w Detroit. W 1932 roku założył w Nowym Jorku zespół, w skład którego weszli Chu Berry, Sid Catlett, Cozy Cole, Bill Coleman, Ben Webster, Dicky Wells i Teddy Wilson. Aranżacje Cartera były złożone. Do najważniejszych należały „Keep a Song in Your Soul”, napisany dla Hendersona w 1930 roku, oraz „Lonesome Nights” i „Symphony in Riffs” z 1933 roku – oba utwory ukazują kunszt Cartera w pisaniu partii dla saksofonów.

Na początku lat 30. Carter i Johnny Hodges byli uważani za czołowych saksofonistów altowych. Carter stał się również wiodącym solistą trąbki, do której powrócił po przerwie. W latach 30. nagrał na tym instrumencie wiele utworów. Jego krótkotrwała orkiestra grała w Harlem Club w Nowym Jorku, lecz nagrała jedynie kilka płyt dla wytwórni Columbia, OKeh i Vocalion. Nagrania dla OKeh wydano pod nazwą The Chocolate Dandies.

W 1933 roku Carter wziął udział w sesjach z brytyjskim kompozytorem i muzykiem Spike'iem Hughesem, który odwiedził Nowy Jork, aby zorganizować nagrania z wybitnymi afroamerykańskimi muzykami. Te 14 utworów oraz cztery wykonane przez big band Cartera (wówczas zatytułowane Spike Hughes and His Negro Orchestra) zostały początkowo wydane tylko w Anglii. Muzycy pochodzili z zespołu Cartera i w ich liczbie znaleźli się Red Allen, Dicky Wells, Wayman Carver, Coleman Hawkins, J. C. Higginbotham oraz Chu Berry. ...

Najważniejsze dzieła Benny Carter (Benny Carter)

Cała filmografia Benny Carter (Benny Carter)