(Renato Neto)

W wieku 7 lat Renato zaczął grać na pianinie, zainspirowany pianistą i aranżerem Cesarem Camargo Mariano. W wieku 15 lat Renato doskonalił swój warsztat pod okiem Waltera „Eski” Roberto, a pierwsze efekty tej pracy zaczął wprowadzać w życie, grając w klubach nocnych w Sao Bernardo do Campo. Gdy Renato miał 17 lat, jego rodzina przeniosła się do Rio de Janeiro. Tam zaczął współpracować z takimi artystami jak Biafra, Sandra de Sa, Amelinha, Roberto Carlos, Kid Abelha, Claudio Zoli, Barao Vermelho, Tim Maia, Margareth Menezes, Marina Lima, Renato E Seus Blue Caps, Prentice Gilson, Carmen Silva, Gil Gilberto, Artur Maia, Leo Gandelman, Victor Biglione, Raul Mascarenhas, Nico Assuncao, Marcio Montarroyos, Ricardo Silveira i innymi.

W 1991 roku Renato przeprowadził się do Kalifornii w USA. W 1992 roku poznał muzyków Marco Mendozę (bas) i Joeya Heridię (perkusja), z którymi założył trio Straight Jacket, z którym koncertował w Europie i Ameryce Południowej. Nagrali oni również płytę na żywo w klubie jazzowym La Ve Lee w Studio City w Kalifornii.

Renato grał i nagrywał z Dianne Reeves, Michaelem Ruffem, Ronnie'm Fosterem, Marilyn Scott, Frankiem Gambale, Scottem Hendersonem oraz Sandro Albertem. W 2000 roku Renato wraz ze swoim przyjacielem, perkusistą Talem Bergmanem, stworzył studio nagraniowe, w którym produkowali m.in. Roda Stewarta, Marilyn Scott i Flavio Balę. Skomponował również muzykę do kilku filmów, m.in. „Dancing At The Blue Iguana” i „Kill Me Later”.

W 2000 roku dołączył do zespołu Sheila E. o nazwie E-Train, z którym nagrywał i koncertował. Od jesieni 2001 roku Renato stał się członkiem The NPG; został polecony Prince'owi przez Sheila E., podobnie jak większość członków zespołu Prince'a od końca lat 90.