(Rakel Wärmländer)

(Rakel Wärmländer) - znana z pracy przy takich projektach: «Border» (2018), «Granica» (2018), «Off Track 2» (2025), «Poza trasą 2» (2025),

Zaczęła pracę w teatrze w wieku dziewięciu lat, występując w sztuce Kalas i Lönneberga w Dramaten w Sztokholmie. W wieku dziewiętnastu lat przeprowadziła się do Nowego Jorku i przez rok studiowała aktorstwo w Neighborhood Playhouse School of the Theatre. Po powrocie do Szwecji rozpoczęła współpracę z Teatrem Galeasen w Sztokholmie, w grupie Darling Desperados, założonej przez Ulrikę Malmgren. Ukończyła Teaterhögskolan i Malmö w 2006 roku.

Wärmländer pracowała głównie w telewizji i filmie. Zagrała w miniserialu telewizyjnym Skuggornas hus (1996), gdzie wcieliła się w postać Tiny. Wystąpiła również w serialach takich jak Cleo, Skilda världar i Spung. Zagrała w filmach Heleny Bergström: Se upp för dårarna, a także Hipphipp!, Itzhaks julevangelium i filmie o Martinie Becku – Okänd avsändare.

Pod koniec 2007 roku Wärmländer zagrała Pippi Langstrumpf w sztuce Jonny Nordenskiöld Pippi Långstrump - världens starkaste, a także postać Tessi w sztuce Juloratoriet w Stockholms Stadsteater. Podkładała głos postaci Fio w animowanym filmie Porco Rosso.

Zagrała główną rolę w szwedzkim filmie pełnometrażowym Love and Lemons (szw. Små citroner gula), który miał premierę 20 lutego 2013 roku. Jej przyjaciółka, aktorka Josephine Bornebusch, zagrała jej przyjaciółkę w filmie. W 2012 roku wystąpiła w feministycznej sztuce Caryl Churchill Top Girls w Stockholms Stadsteater. Ponownie zagrała w filmie wyreżyserowanym przez Helenę Bergström, w komedii En underbar jävla jul, gdzie wciela się w matkę zastępczą dla swoich dwóch najlepszych przyjaciół, którzy są gejami i chcą mieć dziecko. Film miał premierę 13 listopada 2015 roku.

Wärmländer jest córką Toma Zachariasa i Dorotei Wärmländer. Ma dwie córki z aktorem Larsem Bringåsem.

Najważniejsze dzieła (Rakel Wärmländer)

Cała filmografia (Rakel Wärmländer)