(Michel Rivard)

(Michel Rivard) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Singles» (1982), «Ma femme s'appelle reviens» (1982), «At the End of Nothing at All» (2024), «Au boute du rien pantoute» (2024),

Michel Rivard (ur. 27 września 1951 r.) to piosenkarz, autor tekstów i muzyk z Quebecu, urodzony w Montrealu. Jego ojciec, Robert Rivard, był aktorem. Michel rozpoczął karierę w młodym wieku, występując w kanadyjskim serialu telewizyjnym (Rue des Pignons) oraz w reklamach telewizyjnych.

Kariera Rivarda jako autora i kompozytora nabrała tempa, gdy stał się członkiem grupy teatralnej Quenouille Bleue, założonej w 1970 roku. Później, w 1973 roku, dołączył do nowo powstałego Théâtre Sainfoin.

W 1974 roku Rivard wraz z innymi członkami Théâtre Sainfoin założył grupę Beau Dommage (stare określenie z Quebecu oznaczające „z pewnością” lub „no pewnie”). Rivard pisał teksty i komponował utwory dla Beau Dommage.

Beau Dommage stało się bardzo popularną grupą, a dzięki talentowi pisarskiemu Rivarda wzrosła również jego osobista sława. Być może najpopularniejszą piosenką z tego okresu jest „La complainte du phoque en Alaska”. Choć Beau Dommage rozpadło się w 1978 roku, w 1984 i 1994 roku odbyły się koncerty reaktywacyjne, w których Rivard brał udział. Wyrazem jego energii twórczej było wydanie w 1977 roku pierwszego solowego albumu, Méfiez-vous du grand amour.

W 1978 roku, co było dowodem jego rosnącego prestiżu, Michel wystąpił jako support Maxime’a Le Forestiera, a następnie towarzyszył mu jako akompaniator w paryskiej Olympii. Mimo mało prawdopodobnego zestawienia, współpraca ta zaowocowała trwałą przyjaźnią. W 1979 roku Rivard wydał drugą płytę LP, De Longueuil à Berlin; rok ten oznaczał również początek jego serii koncertów w Paryżu.

W kolejnych latach Rivard angażował się w różnorodne współprace, w tym filmowe. Wystąpił w filmach Les Enfants de Kennedy oraz Maria Chapdelaine. Komponował również muzykę do filmów, takich jak L'Espace d'un été w reżyserii André Melançona oraz Rien ne va plus Jean-Michela Ribesa. Zagrał także główną rolę w filmie Yvesa Simoneau pt. Pourquoi l'étrange Monsieur Zolock s'intéressait-il tant à la bande dessinée? (Dlaczego dziwny pan Zolock tak bardzo interesował się komiksami?) z 1982 roku. W 1980 roku dołączył do LNI (Ligue nationale d'improvisation [Krajowej Ligi Improwizacji]), gdzie występował przez kilka lat. Nie chcąc przegapić okazji do politycznego żartu, Rivard wystartował w 1980 roku jako kandydat satyrycznej Partii Nosorożca Kanady, rywalizując z byłym premierem Pierre’em Trudeau.

Do muzyki powrócił w 1983 roku, wydając trzecią płytę LP pt. Sauvage. Znajdował się na niej utwór „Schefferville, le dernier train”, który zdobył dużą popularność i został napisany do filmu Le Dernier glacier (w którym Rivard również zagrał). Muzyk nakręcił teledysk do innej piosenki z albumu Sauvage: „Rumeurs sur la ville”. Film w reżyserii Louisa Saia i André Gagnona zdobył nagrodę Félix dla Teledysku Roku 1985, przyznawaną podczas ceremonii ADISQ (Association du disque, de l'industrie du spectacle québécois et de la vidéo).

W tym czasie Rivard koncertował w Quebecu. Wydał czwartą płytę LP zatytułowaną Bonsoir... Mon nom est Michel Rivard et voici mon album double. Było to nagranie z koncertów z lat 1983 i 1984. Nagrania te ukazują jego biegłość w komicznej improwizacji oraz kreatywność muzyczną. ...

Źródło: Artykuł „Michel Rivard” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Michel Rivard)

Cała filmografia (Michel Rivard)