(Reiko Ike)

(Reiko Ike) - znana z pracy przy takich projektach: «Sex and Fury» (1973), «Sex i Furia» (1973), «Battles Without Honor and Humanity» (1973), «Bitwy bez kodeksu honorowego» (1973), «Female Yakuza Tale» (1973),

Reiko Ike to japońska aktorka, piosenkarka i idolka, urodzona 25 maja 1953 roku w Tokio. W latach 70. była jedną z czołowych postaci nurtu pinku eiga (japońskich filmów erotycznych).

Reiko Ike rozpoczęła karierę filmową w 1971 roku w wieku 18 lat, podpisując kontrakt z Toei, jednym z głównych japońskich studiów filmowych. Szybko stała się gwiazdą gatunku pinku eiga, w którym wcielała się w role femme fatale, często łączące erotyzm, przemoc i dramatyczne wątki. Do jej najsłynniejszych filmów należą:

Równolegle z karierą filmową Reiko Ike była również piosenkarką. Wydała kilka singli i albumów, często powiązanych z jej filmami. Jej utwory, takie jak „Urami Bushi” (1973) i „Onna no Yume” (1974), łączyły pop, rock i wpływy kultury yakuza, odzwierciedlając estetykę jej produkcji filmowych. Nagrywała nawet duety z innymi gwiazdami pinku eiga, takimi jak Miki Sugimoto.

Jej życie osobiste naznaczone było skandalami. W latach 80. była kilka razy aresztowana za posiadanie i zażywanie narkotyków, nielegalne hazardowanie oraz domniemane powiązania z japońskim półświatkiem przestępczym (yakuza).

Wydarzenia te położyły kres jej karierze filmowej i muzycznej. Po ostatnim aresztowaniu w 1982 roku zniknęła z życia publicznego i opuściła branżę rozrywkową.

W latach 90. Reiko Ike podjęła próbę dyskretnego powrotu, pojawiając się m.in. w dokumentach o pinku eiga i udzielając wywiadów. Pozostaje postacią kultową wśród fanów japońskiego kina lat 70., często wymienianą jako jedna z najbardziej ikonicznych aktorek tego gatunku.

W 2020 roku udzieliła wywiadu japońskiemu medium, w którym z nostalgią wspominała swoją karierę i młodzieńcze ekscesy. Obecnie żyje w odosobnieniu, z dala od blasku reflektorów.

Najważniejsze dzieła (Reiko Ike)

Cała filmografia (Reiko Ike)