(Ilona Staller)

(Ilona Staller) - znana z pracy przy takich projektach: «Skin Deep» (1979), «Senza Buccia» (1979), «The Teasers» (1975), «La liceale» (1975), «Dog Lay Afternoon» (1976),

Ilona Staller (ur. 26 listopada 1951), powszechnie znana pod pseudonimem Cicciolina, to włoska aktorka pornograficzna pochodzenia węgierskiego, polityk i piosenkarka. Staller kontynuowała kręcenie filmów pornograficznych hardcore będąc posłanką do parlamentu. Zasłynęła z wygłaszania przemówień politycznych z jednym piersiom odsłoniętym. Zdobywając obywatelstwo włoskie przez małżeństwo i osiedlając się we Włoszech, Staller poznała pornografa Riccardo Schicchiego na początku lat 70., a od 1973 roku zyskała sławę dzięki programowi radiowemu „Voulez-vous coucher avec moi?” na Radio Luna. Dla tego programu przyjęła imię Cicciolina. Swoich męskich fanów, a później męskich członków włoskiego parlamentu, określała mianem „cicciolini”, co luźno można przetłumaczyć jako „małe pulpeciki”. Chociaż wystąpiła w kilku filmach od 1970 roku, zadebiutowała pod własnym nazwiskiem w 1975 roku w filmie „La liceale” (znanym również jako The Teasers), grając lesbijską koleżankę z klasy Glorii Guida. W 1978 roku, w programie RAI „C'era due volte”, jej piersi były pierwszymi, które zostały odsłonięte na żywo w włoskiej telewizji. Staller pojawiła się w swoim pierwszym filmie pornograficznym hardcore „Telefono rosso” (Czerwony Telefon) w 1983 roku. Film został wyprodukowany wspólnie z firmą Schicchiego Diva Futura. Jej wspomnienia zostały opublikowane przez Olympia Press w Mediolanie w 1987 roku pod tytułem „Confessioni erotiche di Cicciolina”, co można przetłumaczyć jako „Erotyczne wyznania Ciccioliny”. Tego samego roku wystąpiła w „Carne bollente”, znanym w Stanach Zjednoczonych jako The Rise and Fall of the Roman Empress, u boku Johna Holmesa. Film ten wywołał później burzę, gdy ujawniono, że Holmes przed występem w nim miał pozytywny wynik testu na HIV. Staller pojawiła się nago w edycjach Playboya w kilku krajach. Jej pierwsze wystąpienie w Playboyu miało miejsce w Argentynie w marcu 1988 roku. Kolejne występy dla magazynu miały miejsce w USA (wrzesień 1990), na Węgrzech (czerwiec 2005), w Serbii (lipiec 2005) i w Meksyku (wrzesień 2005). W 1994 roku wystąpiła w filmie Replikator, a w 1996 roku zagrała rolę księżniczki Ludoviki di Castelgandolfo di Genova w brazylijskiej operze mydlanej Xica da Silva. W 2008 roku była uczestniczką argentyńskiej wersji programu „Strictly Come Dancing” o nazwie „Bailando por un sueño”.

Najważniejsze dzieła (Ilona Staller)

Cała filmografia (Ilona Staller)