(Tony Martin) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Clash by Night» (1952), «Na krawędzi» (1952), «Ziegfeld Girl» (1941), «Ziegfeld Girl» (1941), «Hit the Deck» (1955),
Alvin Morris, znany pod pseudonimem Tony Martin, był amerykańskim aktorem i popularnym piosenkarzem. Jego kariera trwała ponad siedem dekad, a między późnymi latami 30. a połową lat 50. wydał kilkadziesiąt przebojów, takich jak "Walk Hand in Hand", "Stranger in Paradise" i "I Get Ideas". Był żonaty z aktorką i tancerką Cyd Charisse przez 60 lat, od 1948 roku aż do jej śmierci w 2008 roku.
W szkolnym chórze został instrumentalistą i wokalistą. Założył swój pierwszy zespół, nazwany "The Red Peppers", w czasie liceum. Po studiach wyjechał do Hollywood, aby spróbować swoich sił w filmie. To wtedy przyjął pseudonim artystyczny Tony Martin.
W radiu Martin śpiewał i prowadził program Tune-Up Time z Andre Kostelanetzem w CBS na początku lat 40. NBC emitowało program The Tony Martin Show, 15-minutowy program rozrywkowy. Jedną z jego gościń była Dinah Shore. Był również wokalistą w programie radiowym George'a Burnsa i Gracie Allen.
W filmach Martin początkowo grał w wielu epizodycznych rolach, w tym rolę marynarza w filmie Follow the Fleet. Ostatecznie podpisał kontrakt z 20th Century-Fox, a następnie z Metro-Goldwyn-Mayer, gdzie zagrał w wielu musicalach. W latach 1938–1942 nagrał dla Decca szereg hitów. W 1941 roku Martin otrzymał równe uznanie z Braci Marx w ich ostatnim filmie dla MGM, The Big Store.
W 1942 roku Martin wstąpił do Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych jako główny specjalista, co odpowiadało rangie starszego bosmana. Został zwolniony z służby tego samego roku z powodu "niezdolności" po złożeniu zeznań podczas sądu wojskowego oficera zaopatrzeniowego Marynarki Wojennej. Zaciągnął się jako specjalista po tym, jak oficer dwukrotnie nie otrzymał dla niego stopnia oficerskiego. Martin powiedział, że przekazał oficerowi samochód warty 950 dolarów, aby "ułatwić" jego przyjęcie do służby. W czasie zwolnienia Marynarka Wojenna stwierdziła, że usunięcie z powodu niezdolności nie jest równoznaczne z dyshonorowym zwolnieniem i "nie niesie ze sobą upokorzenia".
Po wojnie Martin podpisał kontrakt z Mercury Records, wówczas niewielką niezależną wytwórnią z siedzibą w Chicago, Illinois. W 1946 i 1947 roku nagrał dla Mercury 25 płyt, w tym nagranie z 1946 roku piosenki "To Each His Own", która stała się milionowym przebojem. Otrzymał za nią złotą płytę od RIAA. To skłoniło RCA Victor do zaoferowania mu kontraktu płytowego, który podpisał w 1947 roku po wypełnieniu zobowiązań kontraktowych wobec Mercury. Kontynuował występy w filmowych musicalach w latach 40. i 50. XX wieku. Jego interpretacja piosenki "Lover Come Back to Me" z Joan Weldon w filmie Deep in My Heart – opartym na muzyce Sigmunda Romberga i z udziałem José Ferrera – była jednym z punktów kulminacyjnych tego filmu. Zagrał również rolę Gaylorda Ravenala w segmencie Show Boat z filmu Till the Clouds Roll By z 1946 roku. W 1958 roku został najlepiej opłacanym artystą w Las Vegas, podpisując pięcioletni kontrakt w Desert Inn, zarabiając 25 000 dolarów tygodniowo. W zaskakującej współpracy Martin nagrywał dla wytwórni Motown Records w połowie lat 60., odnosząc niewielki sukces z piosenką "Talkin' To Your Picture".
Martin był akcjonariuszem Parvin-Dohrmann Corporation, firmy hotelowej i kasynowej, która była właścicielem Flamingo Las Vegas.