Geoffrey Cantor (Geoffrey Cantor) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Public Enemies» (2009), «Wrogowie Publiczni» (2009), «When in Rome» (2010), «Pewnego razu w Rzymie» (2010), «Double Whammy» (2001),
Geoffrey ukończył z wyróżnieniem (magna cum laude) Amherst College, uzyskując stopień naukowy z teatru. Na trzecim roku studiów uczęszczał do National Theater Institute (Eugene O'Neill Theater Center w stanie Connecticut), a następnie kontynuował szkolenie w londyńskiej Royal Central School of Speech and Drama.
Jako aktor występował na dużym i małym ekranie. W jego dorobku filmowym znajdują się takie tytuły jak: „Hail, Caesar!” braci Coen, „MIB3”, „Bird People”, „Beach Pillows”, „Syrup”, „Bart and Arnie's Guide to Friendship”, „Thanks for Sharing”, „The Longest Week”, „SAVVA”, „Man on a Ledge”, „Fair Game”, „Public Enemies” Michaela Manna, „When in Rome”, „The Notorious Betty Page”, „One Last Thing”, „Suburban Girl” oraz „Heavy Petting”. W telewizji pojawił się w serialach: „Blacklist”, „Believe”, „The Americans”, „The Following”, „House of Cards”, „Deception”, „Zero Hour”, „Person of Interest”, „Pan Am”, „Damages”, „Smash”, „The Big C”, „The Sopranos”, „Bored to Death”, we wszystkich odsłonach „Law & Order”, a także w „Mercy”, „Brotherhood”, „Life on Mars”, „Ed”, „Third Watch”, „The Bedford Diaries”, „The $treet”, „Queens' Supreme”, „All My Children”, „Guiding Light” oraz „The Kill Point” na kanale Spike TV. Brał również udział w szeregu seriali internetowych, w tym w „The ONION”, „The Broadroom” Candice Bushnell, „Karl Manhair-Postal Inspector”, „Good Medicine” oraz „The Stay-at-Home Dad”.
W teatrze wystąpił w spektaklach: „Side Man” (Broadway), „Sec 310, Row D, Seats 5&6” Warrena Leighta, „Dinner With Friends”, „Titus Andronicus” w reżyserii Julie Taymor, „Saturday Sunday Monday”, „Denial” (Long Wharf), „Talley's Folly”, „Romeo and Juliet” (Acting Company) oraz „Lone Star” (Londyn i Edynburg). Geoffrey wystąpił w ponad 200 reklamach telewizyjnych i radiowych, w tym w dwóch nagradzanych kampaniach: „Let It Out” (Kleenex – The Good Listener) oraz „Fair Enough” (część kampanii Truth).
Geoffrey zaczął reżyserować jeszcze na studiach, a w Londynie stworzył cykl czytań dramatycznych „Readings at One” w teatrze Duke of York's w West Endzie. To właśnie tam wyreżyserował londyńską premierę czytania sztuki Allana Knee „The Man Who was Peter Pan”, na której oparto film „Finding Neverland”. Wśród innych realizacji reżyserskich znajdują się: „Stripped” (utwór oryginalny) w Nowym Jorku, „For Our Daughters” (Illuminart) na Staten Island, „1959 Pink Thunderbird” Jamesa McLure'a (Lone Star oraz Laundry and Bourbon) w Brooklynie, „Prey” (NYfringe 2010), „My Secret Public Seder” (utwór oryginalny, napisany dla i z udziałem członków Bergen County JCCY), „Winterglass” (utwór oryginalny) oraz „Cowboys II” Sama Sheparda.
Jako trener i nauczyciel pracował w całym kraju z aktorami, którzy występowali w najważniejszych nowojorskich serialach telewizyjnych, a także w filmach i teatrze. Jego uczniowie zostali przyjęci do jednych z najlepszych programów teatralnych w kraju, w tym do Ithaca, Fordham, Emerson, Michigan, Mason Gross i UCSD. Opracował również elastyczne programy nauczania i kursy aktorskie dla osób w każdym wieku, na każdym poziomie umiejętności i z różnym doświadczeniem.
W wolnym czasie Geoffrey założył The Chaucerbury Group, firmę medialną w Nowym Jorku, której klientami są m.in. The American Foundation for Suicide Prevention, The Children Heritage Foundation oraz Uniwersytet Columbia.
– Mini biografia IMDb autorstwa: Geoffrey Cantor