Paula Rejmond (Paula Raymond)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Paula Raymond (ur. 23 listopada 1924, zm. 31 grudnia 2003) była amerykańską modelką i aktorką.

W 1950 roku podpisała kontrakt z MGM, gdzie grała u boku takich gwiazdorów jak Cary Grant i Dick Powell. We wczesnej fazie kariery Raymond występowała w filmach noir, takich jak „Miasto, które nigdy nie śpi” (z Gigiem Youngiem i Marie Windsor), ale później zyskała reputację aktorki horrorów.

W 1952 roku zagrała główną rolę w filmie „Potwór z głębin”. Pod koniec lat 50. i w latach 60. Raymond pojawiła się w wielu serialach telewizyjnych i niskobudżetowych horrorach, w tym „Perry Mason”, „Hawajskie Oko”, „77 Sunset Strip” oraz „Krew zamku Drakuli” z Alexanderem D’Arcy i Johnem Carradine. Odmówiła roli właścicielki saloonu Kitty w długo emitowanym klasycznym westernie „Gunsmoke” (rola przypadła Amandzie Blake).

W 1962 roku Raymond była pasażerką samochodu, który rozbił się o drzewo na Sunset Boulevard. Jej nos został odcięty przez lusterko wsteczne. Po nieco ponad roku intensywnej chirurgii plastycznej i rekonwalescencji wróciła do aktorstwa. W 1977 roku, podczas pracy w telenoweli „Dni naszego życia”, po zaledwie 3 występach, przypadkowo potknęła się o kabel telefoniczny i złamała kostkę. Została wycofana z serialu. W 1984 roku złamała oba biodra, a w 1994 roku bark.

Raymond była wcześniej zamężna. W 1944 roku wyszła za mąż za Floyda Leroy'a Pattersona. W 1946 roku rozwiedli się krótko po urodzeniu ich córki, Raeme Dorene Patterson. W 1993 roku zmarła córka Raymond. W 2003 roku Raymond zmarła w wieku 79 lat na skutek szeregu chorób układu oddechowego.

Powyższy opis pochodzi z artykułu Paula Raymond na Wikipedii, licencjonowanego na zasadach CC-BY-SA, pełna lista współautorów na Wikipedii.