Irvig Rappera (Irving Rapper) - Director, Assistant Director, Dialogue Coach, znany z pracy przy tego typu projektach: «Now, Voyager» (1942), «Trzy kamelie» (1942), «All This, and Heaven Too» (1940), «All This, and Heaven Too» (1940), «Kid Galahad» (1937),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Irving Rapper (16 stycznia 1898 lub 1902 – 20 grudnia 1999) był amerykańskim reżyserem filmowym urodzonym w Anglii.
Urodzony w żydowskiej rodzinie w Londynie, w Anglii, Rapper wyemigrował do Stanów Zjednoczonych i został aktorem oraz reżyserem teatralnym na Broadwayu, jednocześnie studiując na Uniwersytecie Nowojorskim. W 1936 roku przeniósł się do Hollywood, gdzie został zatrudniony przez Warner Bros. jako asystent reżysera i trener dialogów. Okazał się nieoceniony w tłumaczeniu i mediacjach dla reżyserów, dla których angielski nie był językiem ojczystym. Na początku lat 40. XX wieku przekształcił się w jednego z najpopularniejszych reżyserów w Warner Bros.
Zadebiutował jako reżyser filmem „Błyskotliwe zwycięstwo” (Shining Victory) z 1941 roku, w którym jego przyjaciółka Bette Davis wystąpiła, aby go wesprzeć. Następnie wyreżyserował ją w jeszcze czterech filmach: „Przeminęło z wiatrem” (Now, Voyager, 1942), „Zielone kłosy” (The Corn Is Green, 1945), „Zdrada” (Deception, 1946) i „Trucizna innego człowieka” (Another Man's Poison, 1952). Później Rapper przyznał, że praca z Davis była dla niego bardzo trudna i że potrafiła „wziąć cały plan zdjęciowy jako zakładnika, zatrzymując produkcję na dzień z powodu swojego nastroju”.
Film Rappera „Jeden krok do nieba” (One Foot in Heaven, 1941) był nominowany do Oscara w kategorii najlepszego filmu. Być może jego najlepszym filmem z wytwórni innej niż Warner Bros. był „Odważny” (The Brave One, 1956) o meksykańskim chłopcu, który musi uratować swojego byka przed brutalną walką z najlepszym matadorem, który przyniósł wówczas na czarnej liście znajdującemu się scenarzyście Daltonowi Trumbo Oscara za oryginalny scenariusz, mimo porażki kasowej.
Do jego innych filmów należą „Głos żółwia” (The Voice of the Turtle, 1947), „Szklana menażeria” (The Glass Menagerie, 1950), „Marjorie Morningstar” (1958) oraz „Cud” (The Miracle), remake z 1959 roku czarno-białego, ręcznie kolorowanego filmu „Cud” z 1912 roku.
Biografie wyreżyserowane przez Rappera to „Przygody Marka Twaina” (The Adventures of Mark Twain, 1944), „Rapsodia w niebieskim” (Rhapsody in Blue, 1945), „Poncjusz Piłat” (współreżyser, 1962) oraz jego ostatni film, „Narodziny na nowo” (Born Again, 1978) o skazanym spiskowcu Watergate i byłym współpracowniku Richarda Nixona, Charlesie Colsonie.
Rapper zmarł w wieku 101 lat 20 grudnia 1999 roku w domu Funduszu Filmowego i Telewizyjnego w Woodland Hills, Los Angeles, gdzie mieszkał od 1995 roku.