Heather Angel (Heather Angel)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Heather Grace Angel była angielską aktorką, młodszą z dwóch sióstr, córką Andrei i Mary Letticii. Karierę sceniczną rozpoczęła w 1926 roku w teatrze Old Vic, a później występowała w trupach objazdowych. Swój debiut na Broadwayu miała w grudniu 1937 roku w sztuce „Love of Women” w Golden Theatre. Wystąpiła również w „The Wookey” (1941–42).

Angel zagrała w wielu brytyjskich filmach. Po raz pierwszy pojawiła się na ekranie w „City of Song”. Później otrzymała główną rolę w „Nocy w Montmartre”, a sukces ten kontynuowała w „Kierunkach Baskerville”. Następnie zdecydowała się na przeprowadzkę do Hollywood; w grudniu 1932 roku popłynęła z matką statkiem Majestic do Nowego Jorku. W ciągu kolejnych kilku lat grała wyraziste role w takich filmach jak „Tajemnica Edwina Drooda”, „Trzej muszkieterowie”, „Informator” oraz „Ostatni z Mohikan”.

W 1937 roku po raz pierwszy z pięciu wystąpiła jako Phyllis Clavering w popularnej serii o Bulldogu Drummondzie. Zagrała Kitty Bennett w „Dumie i uprzedzeniu” oraz pokojówkę Ethel w „Podejrzeniu”. Angel była również odtwórczynią głównej roli żeńskiej w pierwszej ekranizacji powieści Raymonda Chandlera „Wysokie okno”, wydanej w 1942 roku pod tytułem „Time to Kill”. Była jedną z pasażerek w filmie Alfreda Hitchcocka „Łódź ratunkowa”. W kolejnych latach rzadziej pojawiała się w filmach, ale powróciła do Hollywood, by użyczyć głosu postaciom w animacjach Walta Disneya „Alicja w Krainie Czarów” i „Peter Pan”. W latach 1964–1965 grała stałą rolę w operze mydlanej „Peyton Place”. Po tej roli wcieliła się w postać panny Faversham, niani i przyjaciółki Gilesa Frencha (granego przez Sebastiana Cabota) w komedii sytuacyjnej „Family Affair”.

Za wkład w przemysł filmowy Angel otrzymała gwiazdę na Alei Slaw w Hollywood, znajdującą się przy Hollywood Boulevard 6301. Angel zmarła na raka w Santa Barbara w Kalifornii i została pochowana na cmentarzu w Santa Barbara.

Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii „Heather Angel”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.