(Ernst Winar) - Reżyser, Montażysta znany z pracy przy tego typu projektach: «Der Mann im Hintergrund» (1922), «The man in the background» (1922), «Der Mann im Hintergrund» (1922),
Ernst Winar, urodzony jako Wilhelm Joseph Carl Eichhoff (1894–1978), był niemiecko-holenderskim aktorem, reżyserem filmowym i powieściopisarzem. W latach 1916–1955 wystąpił w 34 filmach i wyreżyserował 14 produkcji. W 1920 roku opublikował powieść „Peccavi...???”, którą współnapisał z aktorem Adolphe’em Engersem; książka została uznana za skandalistyczną ze względu na homoseksualnego protagonistę.
Urodzony w niemieckiej rodzinie jako Wilhelm Joseph Carl Eichhoff, Winar w młodym wieku przerwał studia inżynieryjne i dołączył do Filmfabriek Hollandia w Haarlemie, gdzie pomagał reżyserom i ekipie filmowej. Zadebiutował aktorsko w roli drugoplanowej w filmie „Majoor Frans” (1916). Winar był aktywny również na scenie teatralnej, przez krótki czas występując w teatrze Bouwmeester. Z czasem zaczął podejmować zlecenia aktorskie również w Niemczech; pierwszą główną rolę otrzymał w filmie „Zirkus Renz” (Cyrk Renz, 1927) w reżyserii Austriaka Wolfganga Neffa. Doskonalił warsztat reżyserski w berlińskiej szkole filmowej Terra Film, a w 1923 roku wyreżyserował swój pierwszy film, „Der Mann im Hintergrund” (Mężczyzna w tle).
Na początku lat trzydziestych powrócił do Holandii. Podpisał kontrakt ze studiem Cinetone, gdzie stworzył filmy „De kribbebijter” (1935) oraz „Op stap” (1935) z Louisem Davidsem w roli głównej. Winar był uważany za jednego z niewielu holenderskich reżyserów w Cinetone, którzy w pełni opanowali sztukę filmową. Po drugiej wojnie światowej Winar skupił się na tworzeniu filmów dla dzieci, takich jak „Dik Trom en zijn dorpsgenoten” (Dik Trom i jego współmieszkańcy, 1947) oraz „Vier Jongens en een Jeep” (Czterej chłopcy i jeep, 1955). Ten ostatni był jego ostatnim filmem zarówno jako aktora, jak i reżysera. W latach 60. Winar sprawował opiekę merytoryczną nad młodym filmowcem Paulem Verhoevenem, pełniąc funkcję montażysty i współscenarzysty jego krótkometrażowego filmu „Eén hagedis teveel” (O jedną jaszczurkę za dużo, 1960) oraz dokumentu „Het Korps Mariniers” (Korpus Marynarki Wojennej, 1965).