Erin O'Brien-Moore (Erin O'Brien-Moore)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Erin O'Brien-Moore (ur. 2 maja 1902 w Los Angeles, Kalifornia – zm. 3 maja 1979 w Los Angeles, Kalifornia) była amerykańską aktorką.

Karierę aktorską Moore rozpoczęła na scenie. Zauważona w przedstawieniu broadwayowskim, podpisała kontrakt filmowy. Jej wczesne filmy obsadzały ją w rolach drugoplanowych, m.in. w „Little Men” (1934) i „Ring Around the Moon” (1936), u boku takich aktorów jak Barbara Stanwyck („The Plough and the Stars”, 1936), Humphrey Bogart („Black Legion”, 1937) i Paul Muni („The Life of Emile Zola”, również 1937). Jej rozwijająca się kariera została przerwana przez wypadek pożarowy, który wymagał wieloletnich operacji i rehabilitacji.

Powróciwszy jako aktorka charakterystyczna, Moore wystąpiła najpierw w telewizji („Philco Television Playhouse”, „NBC Presents”, „General Electric Theater”, „The Ruggles”), a następnie ponownie w filmach, w tym „Destination Moon” (1950), „Sea of Lost Ships” (1954) i „Peyton Place” (1957).

Jej kariera telewizyjna obejmowała występy w „Lux Video Theater”, „Alfred Hitchcock Presents”, „Dennis the Menace”, „The Time Tunnel”, „Adam-12” oraz przez trzy sezony w telewizyjnej wersji „Peyton Place” jako pielęgniarka Esther Choate.

Opis powyżej pochodzi z artykułu Erin O'Brien-Moore na Wikipedii, udostępnionego na licencji CC-BY-SA, pełna lista współautorów na Wikipedii.