(Joyce Brabner)

Brabner wspomina, że czytała komiksy, kiedy miała pięć lub sześć lat – w tym „Mad Magazine”, co było jej pierwszym zetknięciem z satyrą polityczną. Oddalając się od komiksów wraz z wiekiem i odkrywając, że „za tę samą kwotę mogę wsiąść do autobusu i pojechać do biblioteki”, pamiętała jednak „dużo z tego, co czytałam”.

Żyjąc „w Delaware i pracując z osobami w więzieniu, z dziećmi w trudnej sytuacji”, prowadząc program wsparcia kulturalnego dla więźniów w systemie koryginalnym Delaware, Brabner była założycielką i kierowniczką „The Rondo Hatton Center for the Deforming Arts”, niewielkiej przestrzeni teatralnej w Wilmington, Delaware. (Hatton grał role grozy – The Creeper – na początku lat 40. bez makijażu, ponieważ był poważnie oszpecany przez chorobę gruczołową.)

W tym czasie Brabner zaprzyjaźniła się z „dwoma artystami-amatorami, którzy byli mocno zaangażowani w fandom komiksowy”, co „wyglądało na świetną zabawę”. Wyczerpana „pracą z sądami, z sprawcami przestępstw na tle seksualnym wobec dzieci i tak dalej”, Brabner zaczęła współpracować z Tomem Watkinsem, który „robił dużo kostiumów na targi komiksowe Phila Seulinga”. Pracując „jako kostiumiarz, jednocześnie kontynuując pracę w programach więziennych, które zorganizowała na własną rękę”, choć nie spędzając dużo czasu na konwentach czy w sklepach z komiksami, ostatecznie została współwłaścicielką sklepu z komiksami (i kostiumami teatralnymi).

W jej sklepie można było kupić „American Splendor” Harveya Pekara, ale kiedy sklep „skończył dany numer” (jeden z partnerów Brabner sprzedał ostatni egzemplarz „American Splendor” nr 6, zanim ona zdążyła go przeczytać), Brabner wysłała Pekarowi pocztówkę bezpośrednio, prosząc o egzemplarz, i oboje „zaczęli korespondować”. Rozwijając relację telefoniczną, po pobycie Brabner w szpitalu, Pekar dzwonił do niej codziennie i wysłał jej kolekcję starych płyt.