Miloš Kopecký (Miloš Kopecký)

Miloš Kopecký był czeskim aktorem, aktywnym głównie w drugiej połowie XX wieku. Urodzony w rodzinie rzemieślników, Kopecký był związany z muzyką i teatrem przez całe życie. Zaczynał na scenie w 1939 roku, jako członek amatorskiej grupy recytatorskiej, podczas niemieckiej okupacji Czechosłowacji występował z licznymi młodymi artystami. Pod koniec II wojny światowej jego matka została zamordowana w obozie koncentracyjnym Auschwitz z powodu żydowskiego pochodzenia, a Miloš został internowany w obozie pracy w Bystrzycy u Benešova. Później przypisywał te doświadczenia przyczynie swojej walki z chorobą dwubiegunową, wówczas znaną jako choroba maniakalno-depresyjna. Po wyzwoleniu, w 1945 roku Kopecký zaczął grać w awangardowym studiu Větrník, a w 1965 roku dołączył do Teatru Vinohrady na prośbę ówczesnego dyrektora Františka Pavlíčka. Kopecký kontynuował występy gościnne w teatrach w całej Pradze, współpracując z wieloma znanymi aktorami swojej epoki, zanim pojawił się w filmach i telewizji. Jego pierwsza drobna rola była w filmie historycznym Jan Roháč z Dubé (1947), ale szybko przeszedł do ważniejszych ról i stopniowo stał się jednym z najpopularniejszych aktorów w Czechosłowacji. Najlepiej znany jest dziś jako dr Štrosmajer w czeskim serialu telewizyjnym Nemocnice na kraji města. W swojej karierze grał głównie negatywne role zdrajców, libertynów i czarnych charakterów, które słynnie przedstawiał z elegancją i esprit.

W połowie lat 80. Kopecký zagrał w politycznie nacechowanym filmie dokumentalnym o emigrantach, a także wygłosił bardzo krytyczny przemówienie przeciwko ówczesnym reżimom komunistycznym w maju 1987 roku na Czwartego Kongresie Artystów Dramatycznych. Był pięciokrotnie żonaty, w pewnym momencie z czeską aktorką Stellą Zázvorkovą.