Milton Sills
Fabryka
Aktor (2),
Data urodzenia
1882-01-11
Milton Sills - znany z pracy przy tego typu projektach: «Salvage» (1921), «Salvage» (1921), «The Rack» (1915), «The Rack» (1915),
Z Wikipedii
Milton George Gustavus Sills (12 stycznia 1882 – 15 września 1930) był amerykańskim aktorem teatralnym i filmowym z początku XX wieku.
Sills urodził się w Chicago w stanie Illinois w zamożnej rodzinie. Był synem Williama Henry’ego Sillsa, odnoszącego sukcesy handlarza minerałami, oraz Josephine Antoinette Troost Sills, spadkobierczyni majętnej rodziny bankierów.
Po ukończeniu szkoły średniej Sills otrzymał roczne stypendium na Uniwersytecie w Chicago, gdzie studiował psychologię i filozofię. Po studiach zaproponowano mu stanowisko badacza na uniwersytecie, a w ciągu kilku lat awansował na profesora.
W 1905 roku aktor teatralny Donald Robertson odwiedził uczelnię, aby wygłosić wykład na temat pisarza i dramaturga Henrika Ibsena, i zasugerował Sillsowi, aby spróbował swoich sił w aktorstwie. Sills, kierując się impulsem, zgodził się i porzucił prestiżową karierę naukową, by rozpocząć przygodę z aktorstwem. Dołączył do trupy teatralnej Robertsona i zaczął podróżować po kraju.
W 1914 roku Sills postanowił podbić nowe medium, jakim był film. W tym samym roku zadebiutował w wysokobudżetowym dramacie „The Pit” dla World Film Company i podpisał kontrakt z producentem filmowym Williamem A. Bradym. Film odniósł ogromny sukces, a Sills nakręcił dla firmy jeszcze trzy inne obrazy, w tym kolejny hit kasowy „The Deep Purple” u boku gwiazdy kina niemego Clary Kimball Young. Pod koniec lat 10. XX wieku Sills zyskał status głównego bohatera i rozstał się z World Film, obierając wówczas nietypową drogę aktora wolnego strzelca.
Na początku lat 20. Sills cieszył się bardzo udaną karierą aktorską, współpracując z tak prominentnymi studiami filmowymi jak MGM, Paramount Pictures i Pathé Exchange. Często występował w parach z najpopularniejszymi aktorkami tamtej epoki, m.in. Geraldine Farrar, Glorią Swanson i Violą Daną.
Jego największe sukcesy publiczne i komercyjne przyniósł obecnie zaginiony film „Flaming Youth” (1923) z Colleen Moore oraz ogromny hit kasowy „The Sea Hawk” (1924).
Sills wystąpił w dwóch filmach dźwiękowych, udowadniając, że posiada doskonały głos. Wielu mogło zapomnieć, że przed rozpoczęciem kariery przed kamerami Sills przeszedł gruntowne szkolenie teatralne. Sills zmarł niespodziewanie na atak serca w 1930 roku w wieku 48 lat, grając w tenisa z żoną w ich domu w Santa Barbara w Kalifornii. Został pochowany na cmentarzu i w mauzoleum Rosehill w Chicago w stanie Illinois.
Milton George Gustavus Sills (12 stycznia 1882 – 15 września 1930) był amerykańskim aktorem teatralnym i filmowym z początku XX wieku.
Sills urodził się w Chicago w stanie Illinois w zamożnej rodzinie. Był synem Williama Henry’ego Sillsa, odnoszącego sukcesy handlarza minerałami, oraz Josephine Antoinette Troost Sills, spadkobierczyni majętnej rodziny bankierów.
Po ukończeniu szkoły średniej Sills otrzymał roczne stypendium na Uniwersytecie w Chicago, gdzie studiował psychologię i filozofię. Po studiach zaproponowano mu stanowisko badacza na uniwersytecie, a w ciągu kilku lat awansował na profesora.
W 1905 roku aktor teatralny Donald Robertson odwiedził uczelnię, aby wygłosić wykład na temat pisarza i dramaturga Henrika Ibsena, i zasugerował Sillsowi, aby spróbował swoich sił w aktorstwie. Sills, kierując się impulsem, zgodził się i porzucił prestiżową karierę naukową, by rozpocząć przygodę z aktorstwem. Dołączył do trupy teatralnej Robertsona i zaczął podróżować po kraju.
W 1914 roku Sills postanowił podbić nowe medium, jakim był film. W tym samym roku zadebiutował w wysokobudżetowym dramacie „The Pit” dla World Film Company i podpisał kontrakt z producentem filmowym Williamem A. Bradym. Film odniósł ogromny sukces, a Sills nakręcił dla firmy jeszcze trzy inne obrazy, w tym kolejny hit kasowy „The Deep Purple” u boku gwiazdy kina niemego Clary Kimball Young. Pod koniec lat 10. XX wieku Sills zyskał status głównego bohatera i rozstał się z World Film, obierając wówczas nietypową drogę aktora wolnego strzelca.
Na początku lat 20. Sills cieszył się bardzo udaną karierą aktorską, współpracując z tak prominentnymi studiami filmowymi jak MGM, Paramount Pictures i Pathé Exchange. Często występował w parach z najpopularniejszymi aktorkami tamtej epoki, m.in. Geraldine Farrar, Glorią Swanson i Violą Daną.
Jego największe sukcesy publiczne i komercyjne przyniósł obecnie zaginiony film „Flaming Youth” (1923) z Colleen Moore oraz ogromny hit kasowy „The Sea Hawk” (1924).
Sills wystąpił w dwóch filmach dźwiękowych, udowadniając, że posiada doskonały głos. Wielu mogło zapomnieć, że przed rozpoczęciem kariery przed kamerami Sills przeszedł gruntowne szkolenie teatralne. Sills zmarł niespodziewanie na atak serca w 1930 roku w wieku 48 lat, grając w tenisa z żoną w ich domu w Santa Barbara w Kalifornii. Został pochowany na cmentarzu i w mauzoleum Rosehill w Chicago w stanie Illinois.
Którą rolę Milton Sills zapamiętałeś?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
