Rudolph Giuliani (Rudolph Giuliani) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Out-of-Towners» (1999), «Nowi miastowi» (1999), «Anger Management» (2003), «Dwóch gniewnych ludzi» (2003), «Eddie» (1996),
Rudolph William Louis Giuliani (ur. 28 maja 1944) jest amerykańskim politykiem i prawnikiem, który w latach 1994–2001 sprawował funkcję 107. burmistrza Nowego Jorku. Wcześniej, w latach 1981–1983, pełnił funkcję zastępcy Prokuratora Generalnego Stanów Zjednoczonych, a od 1983 do 1989 roku był prokuratorem federalnym dla południowego dystryktu Nowego Jorku.
Jako prokurator federalny dla południowego dystryktu Nowego Jorku, Giuliani kierował w latach 80. federalnymi procesami przeciwko bossom nowojorskiej mafii. Po nieudanej kampanii w wyborach na burmistrza Nowego Jorku w 1989 roku, odniósł sukces w 1993 roku i został wybrany ponownie w 1997 roku, opierając swoją kampanię na programie „twardej walki z przestępczością”. W latach 1994–2001 kierował kontrowersyjnym programem „oczyszczania miasta”. Burmistrz Giuliani mianował na stanowisko komisarza policji Nowego Jorku osobę z zewnątrz, Williama Brattona. W celu zreformowania administracji policji i praktyk policyjnych zastosowali oni teorię wybitych okien. Teoria ta zakłada, że nieład społeczny, taki jak zaniedbania i wandalizm, przyciąga narkomanów, żebraków, prostytutki i przestępców. W związku z tym Giuliani usunął żebraków i kluby seksualne z Times Square. Gdy wskaźniki przestępczości gwałtownie spadły, znacznie szybciej niż średnia krajowa, powszechnie przypisywano to zasługom Giulianiego, choć późniejsi krytycy wskazują na inne czynniki. W 2000 roku wystartował w wyborach do Senatu USA z Nowego Jorku przeciwko Pierwszej Damie Hillary Clinton, lecz wycofał się z wyścigu po zdiagnozowaniu u niego raka prostaty. Za przywództwo sprawowane jako burmistrz po atakach z 11 września 2001 roku został nazwany „burmistrzem Ameryki” i został ogłoszony Osobą Roku 2001 przez magazyn „Time”.